Brutus beefde als een riet. ‘M… misschien verschijnt er dadelijk een zeskoppig monster dat…’ hij speurde angstvallig om zich heen. ‘Dat… ons opvreet en…’ och, hou toch op!’ Siste alfredus nijdig. ‘Vampiers zijn niet eetbaar! Hoe vaak moet ik dat nog zeggen! Vampierbloed smaakt naar drek met muntsaus. Dat wéét je toch!’ Ik wel, maar weet dat monster dat ook?’ Probeerde brutus. Voor de laatste keer: er zijn geen…’ een zeskoppig monster dat gek is op drek met muntsaus?’ Hield brutus halsstarrig vol. Ik waarschuw je…’dokus snoof luidruchtig zijn neus. ‘Straks krijg ik een hersenverkoudheid.’ Een hersenwát?’ Verkoudheid.’ Je kan geen verkoudheid krijgen op iets dat je niet hebt.’Daar moest dokus even over nadenken. ‘Ha ha, grappig. Wat moet ik lachen.’ Lucas en lotte ontvangen een brief van hun vriend ludovicus waarin hij hen om hulp vraagt. Ze vertrekken onmiddellijk naar zijn kasteel in transsylvanië. Daar ontdekken ze dat hun aartsvijand – de vampier perfidus – ontsnapt is. Perfidus krijgt ditmaal hulp van drie elitevampiers. Niets staat hem in de weg om wereldgrootmeester te worden. Maar dan beginnen zijn helpers opnieuw te stuntelen. Loopt alles toch nog goed af voor lucas en lotte?