Toen ze als pasgetrouwde vrouw bij de familie Wu introk, had haar schoonvader tegen Ailien gezegd dat ze met haar verstand, verborgen in een mannenhoofd, een officiële functie had kunnen bekleden. Hij had haar ook impliciet gewaarschuwd haar intelligentie niet te tonen, want binnen de muren van de huizen waar de tradities van het keizerlijke China rijke vrouwen opsluiten, is alleen de rol van echtgenote en moeder aan hen voorbehouden. Tradities die Ailien zal gebruiken om te ontsnappen aan deze rol, die ze vierentwintig jaar lang met gratie heeft gedragen. Op haar veertigste verjaardag kondigt ze haar besluit aan om een andere vrouw voor haar man te zoeken. De tijden zijn veranderd, revolutionaire ideeën hebben ingang gevonden. Bezorgd of geïrriteerd protesteren de vader en zoon. Mevrouw Wu trekt zich daar niets van aan. Ch’iuming zal de Tweede Vrouw worden. Als gevolg daarvan leidt haar komst tot de introductie van de buitenlandse priester broeder André in het gezin. Door hem ontdekt mevrouw Wu de diversiteit van de wereld en ook haar eigen hart, zonder op te houden met het leiden van het complexe bestaan van een ouderwets gezin dat echter al door de stromingen van het modernisme wordt beïnvloed – een opmerkelijke figuur uit het China van weleer dat Pearl Buck met aangrijpende waarheid tot leven brengt in *Pavillon de femmes*.