TB was gewoon een beetje vergeeld aan de onderkant.
Poisson Chat is een jongeman uit een goede familie: een gepensioneerde generaal-vader, een gepensioneerde moeder, vier broers, een bankier, dokter, monnik of polytechnicus en tenslotte Poisson Chat, de enige die fout is gegaan. Hij slaagde drie keer niet voor zijn middelbare schooldiploma, werd tijdens zijn militaire dienst hervormd en is nog steeds niet getrouwd. Een artiest in zijn genre, Poisson Chat, die mooie meisjes verzamelt als een natuurliefhebber, vestigt de aandacht op vlinders, met liefde en delicatesse, een eclectische gitarist, een leven gezegend door het lot, eindeloze vrienden. Tot de dag dat door een werpfout zijn auto in een greppel belandt, waarbij de jongeman met zijn hoofd ondersteboven achterblijft, de rest van het lichaam gevangen in de verfrommelde lakens, tussen hel en paradijs. Het wordt het Garches-ziekenhuis, intensieve reanimatie, veertien maanden terug onder de levenden met als enige perspectief rolstoelracen. Quadriplegisch voor een jonge man die slechts een paar keer griep en twee hete pisjes heeft gekregen, is het een doelloze toekomst, een ander leven in een ander lichaam. Maar niet het leven van de Catfish die alle vrouwen op aarde wil hebben. Zou hij gestraft worden door waar hij viste? Zullen God, Love en Bossa Nova Catfish doen herleven? Met vernietigende woorden en een levensreddende humor wist Bruno de Stabenrath op de rand van de afgrond in balans te blijven om het trauma van het ongeluk, de handicap en het overwinnen ervan op te roepen. --Stelio Parijs