In de drukte van de jaren vijftig explodeerde er een waanzinnige liefde tussen een getrouwde man en een ongetrouwde vrouw. Beiden zijn in de dertig en Mathilde vertelt ons over haar vreugde in liefhebben en bemind worden. Maar haar geliefde waarschuwt haar dat ze nooit samen zullen wonen: als Leonard haar elke dag komt opzoeken, keert hij elke avond terug naar zijn eigen huis, aan de andere kant van de Seine. Deze onmogelijke en nostalgische liefde wordt beleefd in het koortsachtige en romantische klimaat van het naoorlogse Frankrijk, dat zo sterk „nieuw” was. Deze roman geeft ons zijn charme terug dankzij de gratie van deze twee geliefden die elke dag vertrekken in de sublieme rozentuin van Bagatelle, op zoek naar de „blauwe roos”. Alsof ze de eeuwigheid voor zich hadden. Maar misschien zijn ze...