Duikelaartje, Ingrid en lichte vensters vormen een samenhangend geheel waarin het leven van twee generaties bewoners van de Olmenhoeve centraal staat. Duikelaartje is de bijnaam die Theo van haar man Dirk, eigenaar van de Olmenhoeve , kreeg omdat ze telkens haar evenwicht weet te hervinden, hoezeer ook aangeslagen door verdriet, roddelpraat en droefheid. Haar blinde dochter Ingrid is de centrale figuur in het tweede deel. Na veel belevenissen onder andere in Frankrijk , blijkt voor haar en de andere hoofdpersonen toch een zonnige toekomst weggelegd op de Olmenhoeve.
Geschreven in gevoelige en meeslepende stijl is de trilogie een ode aan doorzettingsvermogen en medemenselijkheid die geen lezer onberoerd laat.