TB was slechts een markeerteken op de eerste pagina.
De verteller is een briljante wiskundige, wiens leven in wezen wordt vervuld door haar werk. Ze ontmoet Sylvain, een violiste die gefrustreerd en geobsedeerd is door Bartòk, die moeite heeft om door te breken. Ze trouwen en leiden niet verwonderlijk een leven in een stomme of afwezige gezinsomgeving. Tot de dag dat ze aankondigt dat ze zwanger is. Omdat het soms net zo moeilijk is om te bevallen als om in de wereld te zijn, wordt het gevoel van uitsluiting, dat al latent is, dat de jonge vrouw ervaart stilletjes versterkt in een dramatisch crescendo. In een stijl waarin humor en gedesillusioneerde melancholie vakkundig in balans zijn, nodigt de auteur ons uit in het universum van een personage dat geen controle heeft over zijn bestaan. Zijn ontmoeting met Sylvain, hun installatie, en vervolgens de wens om volgens de conventies een gezin te stichten, geven ons scènes van alledaagse banaliteit, onderbroken door hartige, bijtende interne dialogen.