Nergens anders ervaart u die zo intensief als wanneer het vliegtuig boven het eiland de laatste bocht voor de eigenlijke landing maakt en u uit het raampje de turkooisblauwe zee ziet. En niet te vergeten de witte zeiljachten en motorboten die glanzen als paarlemoer. U ziet de roze flamingo's uitrusten in de lagunen rond de kuststad Cagliari. Zodra de eerste huizen opdoemen, sommige bontgekleurd als legohuisjes, andere bruin als klei, weet u dat u over enkele minuten op

Sardische bodem staat en heeft Cagliari, volgens velen de vriendelijkste hoofdstad ter wereld, u in haar macht.
Warme, zachte, Sardische lucht, zo anders dan die in Italië. En dat geldt ook voor de bewoners. Ze zijn er trots op eilander te zijn (altijd weer fascinerend om mee te maken), ongelofelijk gastvrij, opgewekt en tegelijk afstandelijk. Zelfs in de gonzende toeristenoorden, waar in juli en augustus veel pretzoekers uit Engeland, Italië en Duitsland heen gaan, stralen de Sarden blijheid uit.