Joseph Goebbels van Viktor Reimann.

Redacteur: Flammarion, 1973.

Paperback, in formaat 15 x 21 cm, 379 pagina's.

In Duitsland was God in de jaren na de Eerste Wereldoorlog dood. Het was dus noodzakelijk om het opnieuw uit te vinden, maar deze delicate taak kon niet worden uitgevoerd door de liberalen van de Weimarrepubliek, noch door het leger, laat staan door de communisten. Joseph Goebbels, de nietige en kreupele zoon van een hardwerkende katholieke arbeider, slaagde daar waar de anderen gefaald hadden: hij maakte van Hitler een god, van zijn partij een kerk en van het pangermanisme een nieuwe religie. De auteur analyseert de drijfveren die Goebbels motiveerden en de kwaliteiten die voor zijn succes zorgden: zijn intellectuele opleiding, zijn gewelddadige weigering van het traditionele christendom; zijn fysieke complexen en zijn sociale frustratie; zijn haat tegen de Joden die hem hadden belet een baan te bemachtigen in een uitgeverij die zij controleerden; zijn flexibele intelligentie en zijn personeelsbestand; ten slotte de grote 'zaken' van zijn leven, zijn ontmoeting met Hitler en de fascinatie die hij daarop zou uitoefenen, tot de dood heeft hen verenigd. Als minister van Propaganda en Cultuur was Joseph Goebbels verantwoordelijk voor de oprichting van het meest formidabele propaganda-apparaat in de geschiedenis. De ontwikkeling van moderne technologische en psychologische methoden (massamedia, conditionering door herhaling) plaatst de 'kleine dokter' in een bevoorrechte positie vergeleken met andere massamanipulators. Op dit gebied grenst zijn succes aan techniek.