In aandenken van

Broeder Aloys, Marcel VAN LOOCK

geboren te Antwerpen op 19 april 1905

eeuwig geprofest f.s.c. op 8 september 1930 overleden te Groot-Bijgaarden

op 18 december 1978
Christus moet groter worden in mij en in de anderen" (Jo. 3/30).

Broeder Aloys leefde vinnig, nerveus. In een mini-mum van tijd rookte hij een cigarillo, die hij op een zeer eigen manier tussen de vingers klemde. Snel met de wagen, kort afremmen. Waar hij in de living bij zijn medebroeders zat, sleet de vloer-mat vlug. Hij sprak ook op een nerveuze manier. Zijn vingers frutselden aan jasknopen en alles wat ze in het bereik kregen.

Zijn geest was even vinnig, open, nieuwsgierig. Zijn ogen keken naar buiten, wat zijn gelaat een uitdrukking van naderbijkomen gaf. Die nieuwsgie-righeid bracht hem heel dicht bij het aktueel ge-beuren, bij hetgeen leeft, bij de mensen, bij zijn medebroeders, bij zijn familie waarvan hij zoveel heeft gehouden.

Hij had de dynamiek van de kritische aanpak. Een idee van iemand kon hij in een eerste opwelling tegenspreken, maar doorheen zijn stem kon men de wijfeling aanvoelen die eigenlijk een volledig instemmen voorafging. Die kritische en diepe goed-willende houding samen met zijn vinnige aanwe-zigheid bij de mensen, maakte van hem een zeer goede inspekteur. Zelden negatief, zeker nooit afbrekend noch ontmoedigend, heeft hij vele jonge leraars raad gegeven, geholpen, hart gegeven om beter de jeugd te dienen Omdat hij zo spontaan nieuwsgierig was en dicht bij de mensen stond, ontdekte hij snel het gebrek aan inzet of aan
zelfvertrouwen bij de leraars. Van nature heel dienstvaardig hielp hij waar hij kon: in de scholen, daarbuiten en bij de oud-leerlingen. Diezelfde positieve houding had hij ook tegenover zijn mede-broeders toen hij gedurende vier jaar hulpvisiteur was.

Broeder Aloys was een goede Broeder van de Christelijke Scholen. Diep in zijn hart „Broeder van Christus", die volgens zijn dagboek in hem moest groeien;,,Broeder van de mensen", wie hij een zo breed hart toedroeg; „Broeder van de Christelijke Scholen", scholen waardoorheen hij de leerlingen bereikte opdat ook in hen Christus zou groeien. De eerste vereiste van mijn apostolaat is het gebed. In hoofdzaak ligt het doel van mijn taak als opvoeder hierin: van de leerlingen over-tuigde christenen te maken. Tegelijk heb ik als gewetensplicht mij pedagogisch en cultureel op de hoogte te houden, mijn lessen goed voor te be-reiden door studie en documentatie".,,Het goede dat ik betracht wordt slechts mogelijk in de mate dat ik, met Christus verenigd, erin slaag de eer-bied van de leerlingen te winnen door toegewijd religieus-van-één-stuk te zijn".

Doorheen leven en dood groeide Christus in Broe-der Aloys. Dat was zijn levensopzet. Hij slaagde er volkomen in.

Laat ons God biddend danken voor het mooie leven, en laat ons de leegte na zijn heengaan, voortdurend opvullen met de goede herinneringen aan dat mooie leven als Broeder van de Christe-lijke Scholen.