Jacques was nu bijna twee maanden in deze onderwaterwereld. Talma had hem bijna het hele eiland rondgeleid. Het wantrouwen van de Raad leek enigszins te zijn afgenomen. Ondanks zijn legitieme wrok toonde Jacques de grootste belangstelling voor de prestaties van de Aitahiërs. Soms twijfelde hij of hij wel duizenden meters onder de grond zat, omdat de „imitatie” zo perfect was. Om deze reden waren de Bahalim niet afgesloten van de buitenwereld; ze wisten niets over wat daar aan de hand was. Niets leek aan het toeval te zijn overgelaten. Jacques merkte het al snel op... TB-status!