„Hallo, klootzakken! ” Zo groet ik mijn ouders als ik thuiskom. Mijn vrienden geloven me nooit als ik ze vertel dat ze doof zijn. Ik ga ze bewijzen dat ik gelijk heb. „Hallo, klootzakken! ” En mijn moeder komt me teder kussen. Zonder taboes, met bijtende humor, vertelt de auteur. Zijn ouders waren doof en dom. Oom Guy, ook doof, zoals een potje. Het dagelijks leven. De uitstapjes. Vakanties. Seks. Van een kloof tussen twee werelden levert het rijkdom op. Wat had een drama kunnen zijn, een komedie. Van een andere familie, een boek als geen ander. „Een autobiografisch verhaal dat levendig, kruidig, bijtend, teder, allesbehalve betraand is. Een leuk boek dat goed klinkt.” Astrid de Larminat, De literaire Figaro. „Véronique Poulain amuseert ons en ontroert ons allemaal tegelijk. Even leerzaam als origineel.” Marianne Payot, L'Express.