CD in uitstekende staat.


The nightfly is het debuutalbum van Donald Fagen als soloartiest.


Het album werd opgenomen in een stilteperiode van de muziekgroep Steely Dan en betekende een tijdelijke breuk met collega Walter Becker daaruit (Becker en Fagen spraken destijds nooit over een opgeheven band). Vanuit Steely Dan nam hij wel muziekproducent Gary Katz mee, als ook een hele rij aan studiomuzikanten die ook met Steely Dan hadden gespeeld.. Onder diens leiding trok Fagen diverse geluidsstudio’s in New York en Los Angeles in waaronder de populaire Village Recorders. Het werd een van de eerste complete digitale opnamen binnen de popmuziek, de klassieke muziek paste die techniek al langer toe. Die nieuwe techniek zorgde wel voor diverse vertragingen in het opnametraject, maar zorgde er wel voor dat een directe release op compact disc tot de mogelijkheden behoorde. Er werd opgenomen op nieuwe 3M-apparatuur dat nogal eens haperde. Om te voorkomen dat specialisten van 3M steeds moesten bijspringen kregen geluidstechnici waaronder Roger Nichols een spoedcursus bij 3M zelf. Fagen kon daardoor een voortzetting via analoge technieken in de ijskast zetten. Ook andere zaken hielden een vlotte opname tegen. In een van de New Yorkse studios kreeg de apparatuur te maken met storingen vanuit de metro-installaties; een andere keer stonk een studio dermate dat opnemen niet kon; het bleek nadat de studio binnenstebuiten was gekeerd om een dode rat te gaan in een afvoerpijp. Ook de soms exorbitante eisen van perfectionist Fagen zelf leverden vertragingen op.

Fagen componeerde muziek van achter toetsinstrumenten en drummachine. In tegenstelling tot de opnametechniek van Steely Dan, waarbij bijna alles live werd ingespeeld, bouwde Fagen zijn soloalbum laag voor laag op (overdubbing). Gitarist Larry Carlton zou zijn partijen in vier dagen hebben opgenomen. Thema van het album is zijn opgroeien in een suburbs in de Verenigde Staten gezien vanuit een standpunt als volwassene, iets wat wordt vermeld in het boekwerkje:

De muziek werd meer richting de jazz gestuurd; de teksten waren minder bijtend dan bij Steely Dan

De platenhoes laat in zwart-wit een rokende Donald Fagen als diskjockey (Nighfly) zien. Fagen had geen specifieke diskjockey voor ogen, maar meer een combinatie van indrukken van dj’s uit die tijd. In overhemd en stropdas zit hij achter een RCA 77DX microfoon op de draaitafel Sonny Rollins and the Contemporary Leaders (een van Fagens favoriete albums) af te spelen. Er is een volle asbak te zien als ook lucifers en een pakje Chesterfield King. Tevens is een deel van een klok te zien die de tijd 4:09 weergeeft, dat gebruikt zou worden in de aankondiging van het album in Billboard:

Het album werd in de Verenigde Staten positief ontvangen. Men had het vooral over de zweem van nostalgie die over het album te horen is. The nightfly kreeg zeven nominaties voor de 25e Grammy Awards waaronder Grammy Award voor Album of the Year. Ook afzonderlijke liedjes vielen in de prijzen. Die positieve ontvangst is terug te vinden in de noteringen in de albumlijsten. In de Billboard 200 haalde het een elfde plaats. Ook in Noorwegen, Zweden, Nieuw-Zeeland verkocht het goed

Fagen was, na aanvankelijke blijdschap over het resultaat, na het album muziektechnisch uitgeput. Er kwamen perioden voor met schrijversblok, paniekaanvallen en depressies. Dat is wellicht de reden dat Fagen later toegaf tijdenlang niet naar het album te hebben geluisterd. Het album kreeg keer op keer een heruitgave, mede omdat het populair bleef bij audiofielen. Het werd een tijdlang vaak gebruikt bij demonstraties in Hifi-winkels etc. Qua geluid werd het vergeleken met Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band van The Beatles en Pet Sounds van de The Beach Boys.

Voor de tracks zie foto 2. Kijk ook eens naar mijn andere zoekertjes aub.

Al uw bestellingen worden indien gewenst tot 1 maand voor u gereserveerd en bijgehouden, zodat u rustig een pakket kan samenstellen dat helemaal bij u past.