De ontwikkeling van conversatie bij kinderen door Catherine Garitte.

Redacteur De Boeck, 1998.

Collectie „" Persoonlijke vragen "”.”

Paperback, in formaat 16 x 24 cm, 212 pagina's.

Samenvatting:
Converseren is een veelvoorkomend gedrag dat door iedereen op verschillende tijdstippen van de dag wordt gebruikt, met verschillende gesprekspartners. Het spreekt op zijn beurt, volgens regels die afhankelijk zijn van de cultuur, van individuen, om verbale inhoud uit te stralen, rekening houdend met wat de gesprekspartner zegt of heeft gezegd. Tegelijkertijd straalt het ook non-verbaal gedrag uit dat bijdraagt aan het begrijpen van de verbale boodschap, hetzij om deze te consolideren, hetzij om deze in perspectief te plaatsen. Het betekent ook het uitwisselen van emoties of, afhankelijk van culturen, het beheersen ervan om de verbale boodschap niet te verstoren. Het blijkt echter dat dit gebruikelijke gedrag het gevolg is van een genese, het onderwerp van dit boek, en dit vanuit een dubbel perspectief. De eerste is historisch. Het laat zien hoe conversatie een studieobject werd op verschillende gebieden van de menswetenschappen (taalkunde, filosofie, sociologie, psychologie). Dit historische perspectief leidt tot de beschrijving van het gesprek. Het tweede perspectief is ontwikkeling en laat zien hoe het gesprek verloopt op basis van de aangeboren sociale en cognitieve vaardigheden van de pasgeborene, en hoe het zich later ontwikkelt tijdens gesprekken tussen kinderen van dezelfde leeftijd.