Het zint Furne niet hoe de wereld in elkaar steekt, er moet iets veranderen; of eigenlijk moet álles anders, want waarom is melk altijd wit, waarom zijn vissen zo zwijgzaam en de sterren zo ver weg? Furne zal zijn ideeën over een betere wereld optekenen in een manifest: het ‘Manifest voor een radicale hervorming van het huidige systeem’. Daarin zal hij ook zijn bezwaren uitwerken tegen de manier waarop het menselijk lichaam functioneert. Ons zenuwstelsel bijvoorbeeld, dat is veel te gevoelig, en onze botten zijn te hard en te breekbaar tegelijk. Nee, neem dan rubber. Rubber is een van de zeldzame materialen waar je iets aan hebt. Rubber mag blijven, rubber staat vast.

Furne laat zich meeslepen door zijn gedachten zoals een drenkeling wordt meegesleept door een kolkende rivier. In zijn relaas over de wereld volgt hij de logica van de taal tot het uiterste. Beeldspraken krijgen fysieke consequenties, taal en werkelijkheid lopen door elkaar. Furne heeft grootse plannen voor de wereld en die worden door Éric Chevillard virtuoos uiteengezet. Furnes gedachtesprongen zijn onnavolgbaar, maar toch is het onmogelijk er een speld tussen te krijgen.

Vertaling Eva Wissenburg