||boek: Dolfijnen bij de marine||Manteau Info

||door: Forrest G. Wood

||taal: nl
||jaar: 1977
||druk: ?
||pag.: 352p
||opm.: softcover|gelezen

||isbn: 90-223-0583-X
||code: 2:000214

--- Over het boek (foto 1): Dolfijnen bij de marine ---

De dolfijn heeft lang de reputatie gehad dat hij één van de beste vrienden van de mens is. Toch kennen de mensen de dolfijnen niet goed. Pas in de dertiger jaren maakte het Marineland-aquarium in Florida het mogelijk een kolonie dolfijnen te isoleren. Experimenten namen een aanvang. En de misvattingen over dolfijnen kwamen in de wereld. Het zeezoogdierenprogramma van de Amerikaanse marine heeft het ontstaan van fabeltjes in de hand gewerkt. Journalisten die speculeren over wat er aan de gang is, beschrijven geheime proeven die ten doel hebben een taal voor mensen en dolfijnen te scheppen, en om met explosieven beladen kamikazedolfijnen te leren om vijandelijke onderzeeërs te rammen. De resultaten van de marinegeleerden zijn in werkelijkheid niet zo sensationeel als het publiek denkt. Maar ze zijn wel van belang. En fascinerend.

In Dolfijnen bij de marine onthult Forrest G. Wood het verhaal van alle inspanningen en successen op het gebied van onderzoek naar dolfijnen. Deze waren voorheen slechts bekend binnen een kleine kring van vakmensen. In dit boek: het ware verhaal.

[bron: flaptekst]

--- Over (foto 2): Forrest G. Wood ---

Distinguished Alumnus Forrest G. Wood, Class of 1936

After graduating from Morton, "Woody" attended Earlham College, graduating in 1940. He joined the Army Air Corps in 1941, serving during World War II in the intelligence and photographic-interpretation section of the Fortieth Bomb Group. He served in Central America, India, China, and the Marianas.

Wood obtained his MS degree at Yale University in marine biology in 1950 and served one year as the first resident marine biologist with the American Museum of Natural History in the marine laboratory on Bimini Island in the British West Indies.

He then became curator of the first marine park in Florida, later named Marineland. In 1963 he moved to Point Mugu, California, and became the head of the Marine Sciences Division of the United States Naval Missile Center.

His work with the navy gave him intimate knowledge of marine mammal behavior which allowed him to author many research papers and books about captive breeding of dolphins, toothed whale echolocations, the range of the basking shark, and methods of anesthetizing large sea mammals.

In 1969 he joined the staff at the Naval Undersea Center in San Diego, and in 1977 he became senior scientist in the biosciences department of what is today the Naval Ocean Systems Center.

In 1984 Wood was on the scientific advisory committee of the Marine Mammal Commission, reviewing applications for the capture and maintenance of all marine animals under United States jurisdiction. In the spring of 1998, the Society of Marine Mammology awarded the first Forrest Glenn Wood scholarship at their international meeting in Monaco.

He died May 21, 1992, in San Diego, California. Wood was selected as a Distinguished Alumnus in 1999.

[source: https--www.rhsalum.org/alumni/forrest-g-wood-distinguished-alumnus-1936]

Spécialisé en biologie marine, Forrest G. Wood (disparu en 1992) s'est intéressé dès 1957 à l'échouage de Saint-Augustine (1896) d'un poulpe géant supposé. Son article sur cette affaire pour Natural History (1971) a marqué une étape déterminante dans la reconnaissance de l'Octopus giganteus.

[source: https--cryptozoo.pagesperso-orange.fr/personalia/wood.htm]