Kenmerken
Beschrijving
Toen Marina san Giorgi al meer dan drie jaar aan kanker leed en zich er diep bewust van was dat zij hooguit nog drie jaar te leven had, schreef zij: 'tot de hoogste bloei wil ik komen in deze finale, als je me daarbij helpen wilt, ben je graag welkom'.
Vier jaar terug verscheen Een glimlach kwam voorbij, een selectie van teksten en gedichten die Marina san Giorgi schreef in de laatste jaren van haar leven, en die teken zijn van die hoogste bloei.
Dit boek toont een vrouw die er met alle krachten waarover ze beschikte, voor heeft gevochten niet alleen haar leven, maar ook haar sterven vruchtbaar te maken. Sedert het verschijnen van dit boek hebben vele exemplaren hun weg gevonden naar vele duizenden lezers. Via de woorden van Marina hebben zij de kracht gevonden hun eigen leven, zowel de schaduwzijde als de zonzijde ervan, zonder vrees onder ogen te zien. Haar woorden zijn woorden van bemoediging voor elkeen die het moeilijk heeft.
Marina San Giorgi (1944-1993), echtgenote van Paul Nouwen, is haar leven lang bezig geweest met onderwijs, communicatie en taal.
Na diverse maatschappelijke functies begon zij haar succesvolle talenschool in Rotterdam. Daar werkte ze aan haar wens om in een pluriforme samenleving door taal een brug te vormen tussen mensen. Tijdens de ziekte, die haar vorig jaar uiteindelijk fataal werd, is zij begonnen met schrijven van gedichten en teksten. Uit de indrukwekkende oogst die zij achterliet, werd voor dit boek een bloemlezing gemaakt.
Postume publicatie van de gedichten van een vrouw met een intense persoonlijkheid. Intens als kunstenares en lerares, maar ook als mens in het dagelijks bestaan. Nadat zij had vernomen dat zij nog hooguit drie jaar te leven had; schreef zij: 'Tot de hoogste bloei wil ik komen in deze finale...' 'Een glimlach kwam voorbij' is een teken van deze bloei. Marina S. Giorgi leefde van 1944 tot 1993. Zij leidde een succesvolle talenschool in Rotterdam. Daar werkte zij aan haar wens om in een pluriforme samenleving door taal een brug te vormen tussen mensen. In de fatale laatste periode van haar ongeneselijke ziekte begon zij met het schrijven van gedichten. Het werd een indrukwekkende hoeveelheid krachtige, diep doorleefde teksten waaruit deze bloemlezing werd samengesteld. Henri Nouwen (zwager van Marina) schreef een inleiding bij deze poëzie waardoor de persoon die Marina was, heel dichtbij wordt gebracht en haar bijzondere nalatenschap in verzen voor de lezer toegankelijk en indrukwekkend wordt. Een goed verzorgde bundel zeer authentieke poëzie.
NBD Biblion
Redactie