De folteraars van Breendonk.
Auteurs: Mark Van Den Wijngaert, Patrick Nefors, Olivier Van der Wilt, Tine Jorissen, Dimitri Roden.
Redacteur: Racine, 2012.
Softcover, 16 x 24 cm, 216 pagina's.

Fort Breendonk werd tijdens de Tweede Wereldoorlog gebruikt als gevangenis en doorgangskamp door de Sipo-SD (Sicherheitspolizei- Sicherheitsdienst), de politieke politie van het Derde Rijk. De onmenselijke leefomstandigheden waren daar vergelijkbaar met die in concentratiekampen. De gevangenen werden uitgehongerd, mishandeld, vernederd en gemarteld door de SS. De hel van Breendonk eiste een hoge prijs van hen: zo'n 280 gevangenen bezweken onder dit onmenselijke regime of werden er geëxecuteerd. Hoewel de Duitse en Vlaamse SS elkaar niet benijden als het op wreedheid aankwam, maakten een aantal medegevangenen zich ook schuldig aan mishandeling en zelfs moord. Dit boek doet verslag van de misdaden van de folteraars van Breendonk en over het proces in Mechelen, waar in 1946 de Belgen onder hen zich verantwoordden voor de gruweldaden die in het fort zijn begaan. De militaire rechtbank heeft bijzonder zware straffen uitgesproken tegen de drieëntwintig beklaagden, van wie er zestien ter dood zijn veroordeeld. Uit een vergelijking met het kamp in Amersfoort blijkt dat de omstandigheden daar weliswaar vrij gelijkaardig waren aan die in Breendonk, maar dat de verantwoordelijken met lichtere straffen wegkwamen. Tot slot gaat het boek in op de fundamentele vraag: hoe wordt iemand een beul? Het Nazi-terreurregime alleen is niet het antwoord op de vraag.