Ontroerend relaas van de Belgische concentratiekampgevangene Ludo van Eck. Het is een sober, maar erg aangrijpend relaas over het dagelijks kampleven in Dachau. Over de altijd heersende angst, de gruwel, de onvoorstelbare smerigheid, de tergende honger en de smartelijke pijn. Hij heeft duizenden gevangenen zien vergassen, ophangen of zomaar "gewoon" zien doodgaan. Hij was drieentwintig jaar toen hij Dachau verliet: oud en ziek en voor altijd getekend. Een aangrijpend, bijna ongeloofwaardig verhaal over een gebeuren dat men nooit mag vergeten.

238 pagina's
Auteur: Ludo van Eck
goede staat