Niets maakt Fritz Kobus zo blij als genieten van een lekker diner in goed gezelschap, behalve misschien zijn oude vriend Rabbi David Sichel te plagen over zijn gewoonte om met mensen te willen trouwen en hem eerst met Fritz. Tjonge, dat is hij en dat zal hij zeker blijven, tot het punt dat hij zijn Sonneberg-wijngaard erop inzet. In plaats van het door David bepleite huwelijk verkiest hij de vrijheid om volgens zijn fantasie te gaan bowlen of twee weken op zijn boerderij in Meisenthâl door te brengen om een foreltank te bouwen terwijl hij geniet van de verrukkelijke keuken van de kleine Sûzel, de dochter van zijn boer Christel. Het is ook door deze forelbak dat de vriend Fritz zich in Dan bevindt en zijn wijnstok en zijn weddenschap verliest, wat we niet zo blij zullen zijn om te zien in deze roman die meteen na publicatie een enorm succes had, omdat hij zo verfijnd en fris was als hij werd gepubliceerd. Wetenschappers hebben ons geleerd dat Beieren, waar Kobus's Hunebourg ligt, veel kenmerken heeft van Lorraine en Erckmanns Phalsbourg, net zoals Suzel de liefde van zijn jeugd belichaamt. Als je je aan de scène aanpast, wordt de plot teruggezet naar de Franse setting. Het maakt echter niet uit, want als vriend verdient Fritz een plaats tussen de grote „klassiekers”.