„Ik heb net mijn vrouw vermoord. Wat me ergert zijn de aankondigingen. Ik moet ze absoluut opschrijven voordat ik naar het politiebureau ga. Het is duidelijk dat ik geen postzegels meer heb. Ik vroeg hem echter om er een paar te kopen. Van tevoren.” Vanaf dat moment volgen de gebeurtenissen elkaar op, met een onverbiddelijke kilheid en logica, vreemd of macaber, in ieder geval steeds versterkt door de humor - zwart - van de verteller, die ons meeneemt voor een wandeling, van wendingen tot ontdekkingen, in zijn wereld, waar de liefde zeer verrassende wegen bewandelt. Emmanuel Pons signeert hier een eerste roman, grappig, woest en verontrustend.