Een van de grootste stakingen van de vorige eeuw, verteld door een briljante journalist die er een aanklacht van maakte, een formidabele „J'accuse” tegen het kapitaal, de roman over klassenstrijd en armoede onder de arbeidersklasse. Een boek over nacht, geweld en bloed, maar dat leidt tot hoop op een nieuwe wereld wanneer de held, Étienne Lantier, die de mijn verlaat „als een beredeneerde soldaat van de revolutie”, de geboorte om zich heen voelt van een „zwart leger, wraakzuchtig... wiens ontkieming spoedig de aarde zou doen ontploffen”. Germinal markeert het ontwaken van de arbeidswereld tot het besef van haar rechten en de kreet klinkt voortdurend van „Germinal! Germinal! ” dat de mijnwerkersdelegatie van Denain het begrafeniskonvooi van Zola door de straten van Parijs begeleidde. „De roman is de opstand van de werknemers, de schouderklap die de samenleving wordt gegeven en die in een oogwenk kapot gaat: kortom, de strijd tussen kapitaal en werk. Daar ligt het belang van het boek, ik wil dat het de toekomst voorspelt, de vraag stelt die de belangrijkste van de 20e eeuw zal zijn” Zola over Germinal.