Vintage boek een beetje vergeeld, vlekkerig.
Madame de Clèves, een jonge schoonheid die in elk opzicht perfect is, maakte een opmerkelijk debuut aan het hof van koningin Dauphine, de schoondochter van Henri II. Voor dit model van deugd hangt het beeld van Diane de Poitiers overal in de roman rond als het absolute tegenvoorbeeld. Maar onder onschuldige schijn toont de prinses van Kleef, door haar vermogen om haar gevoelens te analyseren en te beheersen, een verbazingwekkende persoonlijkheid, die zelden eerder zo nauwkeurig is ontmaskerd. Want hoewel hoofse liefde hier onmiskenbare weerklank vindt, is dit in 1678 gepubliceerde werk, dat vaak wordt beschouwd als de eerste roman in de Franse literatuur, ontegenzeggelijk een grote stap in de richting van de roman zoals we die nu kennen. De door Madame de Lafayette opgestelde portretgalerij kan voor de moderne lezer een beetje saai zijn, net zoals haar taalgebruik een beetje sober is. Desalniettemin is psychologische analyse beslist vernieuwend en verlost ze de onaannemelijkheid van bepaalde scènes. Bovendien maakt de prestatie om een hele roman te maken met zo'n vaag plot, vrijwel zonder actie, „The Princess of Cleves” een werk des te pathetischer omdat de personages weinig controle over externe gebeurtenissen overlaten en zichzelf veroordelen.