Sinds het einde van de 19e eeuw en gedurende de 20e eeuw hebben talrijke joodse, Europese, Amerikaanse en Israëlische historici gewerkt aan de kwestie van de identiteit, het handelen en de leer van Jezus van Nazareth. Hun bijdrage is aanzienlijk. Gewapend met de interpretatiemiddelen die specifiek zijn voor de Talmoedische en Midrasj-literatuur, die in staat zijn om de vaak moeilijke bronnen van klassieke Joodse teksten te gebruiken, werpen deze auteurs een ongekend licht op de wereld waarin Jezus leefde. En hun interesse in het karakter van Jezus stelde hem in staat het christelijke theologische en confessionele universum waarin hij gevangen zat te verlaten. Dit belang was niet vrijgesteld van ideologische vooronderstellingen, of zelfs van een uitgesproken wens om de identiteit van Jezus te 'herwinnen'. Men kan ook de invloed van de politieke of ideologische overtuigingen van deze historici in hun onderzoek naar Jezus in twijfel trekken. Kunnen een zionistische activist en een liberale jood hetzelfde beeld schetsen? Welke veranderingen kunnen we vaststellen in de joodse historische kritiek gedurende de 20e eeuw? Dachten we voor en na de Shoah op dezelfde manier over Jezus? Heeft de uitvaardiging van de staat Israël invloed gehad op de Joodse voorstellingen van de man Jezus? Van Joseph Salvador tot Amy-Jill Levine, van Joseph Klausner tot Paula Fredriksen, via David Flusser, Salomon