||boek: Terug naar Siberië||woestijnvis

||door: Martin Heylen

||taal: nl
||jaar: 2008
||druk: ?
||pag.: 344p
||opm.: hardcover|zo goed als nieuw

||isbn: 978-90-813-5740-1
||code: 1:000176

--- Over het boek (foto 1): Terug naar Siberië ---

Martin Heylen maakte voor het programma 'Man bijt hond' een reis door Siberië. Het werd een tocht van elfduizend kilometer, van de stad Jekaterinenburg aan het Oeral-gebergte, via het noordelijk gelegen Jakoetsk tot de mythische havenstad Vladivostok aan de Japanse Zee. Onderweg klopte Heylen op goed geluk - en altijd onaangekondigd - aan bij mensen, bleef er eten, soms overnachten, en registreerde vooral hun dagdagelijkse levensverhalen. Dat resulteerde in een reeks reportagestukjes onder de noemer 'Winter in Siberië'. De respons was positief. Veel Siberiërs hadden nog nooit een westerling gezien en veel Vlaamse kijkers waren verrast door de warmte en gastvrijheid van de Russen die in deze reusachtige diepvriezer moesten proberen te overleven.

Martin Heylen en z'n ploeg beslisten om de reis nog eens opnieuw te maken, dit keer in de zomer. Het contrast was enorm. Onder de monotone witte sneeuw- en ijsvlakten bleek een verrassend groen land te schuilen, met duizenden meren en vennen. De dichtgevroren rivieren waar de makers 's winters met de auto overheen reden, werden 's zomers machtige stromen en levensaders.

[bron: https--www.woestijnvis.be/producties/terug-naar-siberië]

In de winter van vorig jaar maakte Martin Heylen voor het programma 'Man bijt hond' een reis door Siberië. Het was een tocht van 11.000 kilometer, van de stad Jekaterinenburg (het vroegere Sverdlovsk) aan het Oeral-gebergte, via het noordelijk gelegen Jakoetsk tot de mythische havenstad Vladivostok aan de Japanse Zee. Onderweg klopte Heylen op goed geluk - en altijd onaangekondigd - aan bij mensen, bleef er eten, soms overnachten, en registreerde vooral hun dagdagelijkse levensverhalen. Dat resulteerde in een reeks van 22 reportagestukjes in 'Man bijt hond', onder de noemer 'Winter in Siberië'.

De respons was langs weerskanten positief. Veel Siberiërs hadden nog nooit een westerling gezien en veel Vlaamse kijkers waren verrast door de warmte en gastvrijheid van de Russen die in deze reusachtige diepvriezer moeten proberen te overleven. Siberië is nog relatief onbekend en zowat de grootste blinde vlek op onze planeet: 10 miljoen vierkante kilometer, dat is ongeveer 330 keer de oppervlakte van België.

Kijkers vroegen via e-mails en brieven of de stukjes uit 'Man bijt hond' heruitgezonden konden worden. En ook in Rusland had de reporter vaak de vraag gekregen: "Waarom kom je niet eens terug in de zomer? Dan is het leven hier helemaal anders." Bovendien waren een aantal vragen blijven hangen. Waarom hebben zo veel mensen in Siberië gouden tanden? Hoe zit dat nu met die strafkampen en goelags? Als Siberiërs in de winter al zoveel roomijs eten, wat moet dat dan 's zomers zijn? En ís daar wel een zomer, in dat verschrikkelijk koude land, waar ooit de koudste temperatuur op het noordelijk halfrond werd opgemeten: -72 °C!

Het idee van 'Terug naar Siberië': dezelfde reis overdoen, dezelfde mensen weer opzoeken, maar dan in volle zomer. En opnieuw zonder dat zij iets afwisten van Heylens komst.

Het contrast is enorm. Onder de monotone witte sneeuw- en ijsvlakten blijkt een verrassend groen land te schuilen, met duizenden meren en vennen. De dichtgevroren rivieren waar de makers 's winters met de auto overheen reden zijn 's zomers machtige stromen en levensaders. De mensen genieten van elke warme zomerdag, na een winter die in sommige streken acht, negen maanden duurt. Op plaatsen waar het 's winters 40 graden vroor, bleek het nu snikheet. In Jakoetsk bedroeg het temperatuurverschil 100 graden: -60 graden in de winter, +40 graden in de zomer. Terrasjes zitten vol, dames flaneren in zomerjurken of nemen deel aan Miss Bikini-verkiezingen, moestuinen bulken van de wintergroenten en overal wordt geoogst, vaak in oude stijl: met zeisen en roestige pikdorsers.

'Terug naar Siberië' is een reeks van acht programma's die vanaf 6 november telkens op maandagavond 21.10 uur op Eén worden uitgezonden. In elke aflevering probeert Martin Heylen oude bekenden uit de winterreportages terug te vinden om hen de 'Man bijt hond'-reportage te laten bekijken. Regelmatig wordt via flashbacks naar de winter in Siberië teruggeblikt. Daarbij worden zowel reeds uitgezonden als nooit eerder vertoonde beelden gebruikt.

Maar het zijn vooral de nieuwe avonturen en mensen die Heylen op deze zomerreis ontmoet, die nog maar eens aantonen dat Siberië een onuitputtelijke bron van verhalen is. [bron: https--tvvisie.be]

In de winter van 2005 reisde Martin Heylen voor Man bijt hond dwars door Siberië. Het toeval bracht hem in de huizen en de levens van gewone Russen. Een jaar later maakte hij dezelfde reis in volle zomer, en bezocht dezelfde mensen. Het werd bij momenten ontroerend weerzien. De achtdelige televisiereeks Terug naar Siberië won onder andere de Prijs van de Televisiekritiek, de Ha! Van Humo en een Vlaamse Televisiester. Dit boek is zijn relaas van de avonturen en de emoties achter de schermen. Maar bovenal is het een eerbetoon aan de Siberiërs.

[bron: https--halle.bibliotheek.be]

--- Over (foto 2): Martin Heylen ---

Martin Heylen (1956) is al dertig jaar journalist, schreef o.a. voor Humo en maakt programma's bij het productiehuis Woestijnvis. Voor Man bijt hond maakte hij onder meer spraakmakende reisreportages door de VS, Siberië en China. Hij is de auteur van de veel gelauwerde reeks Terug naar Siberië en van God en klein Pierke. In 2011 schreef hij Raymond van het Groenewoud. In mijn hoofd.

[bron: https--www.debezigebij.nl/auteurs/martin-heylen]

'Wie kan er, als geen ander, sterke vragen stellen in Vlaanderen' - Vroegen we ons af bij de samenstelling van de ALL RIGHTS! line up. Al snel kwamen we uit bij Martin Heylen. Vlaams journalist en TV-maker die zijn carrière begon bij De Morgen en Humo.

Voor Woestijnvis leverde hij parels van documentaires af en bracht hij de Vlaming een diepgaand en persoonlijk beeld van enkele vooraanstaande figuren bij. Denk maar aan 'Man bijt hond' of 'God en klein Pierke', waarbij hij een jaar lang Kardinaal Daneels en Herman van Rompuy volgde. Met 'Heylen en de Herkomst' wist hij te beklijven door enkele BV's naar het land van hun oorsprong te brengen. De 'Bril van Martin' en 'Terug naar eigen land' waren in Vlaanderen hét gespreksonderwerp aan de koffiemachine. 2 razend sterke programma's die een ander licht over de vluchtelingencrisis wierpen.

[bron: https--www.amnesty-international.be/martin-heylen]

Martin Heylen (Oosteeklo, 18 januari 1956) is een Vlaams journalist bekend van de televisie. Hij begon zijn carrière bij de krant De Morgen, werkte later voor het weekblad Humo en is nu actief voor productiehuis Woestijnvis.
Televisieprogramma's

Heylen werkte mee aan de volgende tv-programma's:

• Man bijt hond, waarvoor hij voornamelijk rubrieken maakte als reporter aan huis. Eerst doorkruiste hij Vlaanderen, maar daarna ook de Verenigde Staten, Siberië en in 2007 China. Hierop kwam een vervolg in de vorm van een volwaardig televisieprogramma, getiteld Terug naar Siberië, dat in het najaar van 2006 op de buis was en waarin Heylen terugkeerde naar Siberië, maar deze keer in de zomer.

• In 2006 begon hij ook een wekelijkse rubriek in De laatste show, getiteld Goed Geprobeerd. Hierin probeerde hij allerlei tips van kijkers uit die het leven moesten veraangenamen.

• Heylen werkte als panellid mee aan verschillende programma's, zoals De rechtvaardige rechters, Alles kan beter en De Pappenheimers.

• In 2010 werkte Heylen de documentaire God en klein Pierke af. Hij volgde een jaar lang een aantal Bekende Vlamingen. Onder meer de afleveringen met kardinaal Daneels, Herman Van Rompuy en Raymond van het Groenewoud kregen heel wat persaandacht. In 2011-2012 liep het tweede seizoen.

• Eind 2012 was Heylen te zien in Dr. Livingstone waarin hij en Philippe Geubels door Afrika reisden in de sporen van Livingstone en Stanley. Volgens Heylen zelf ging het om een persoonlijk reisverslag en niet om een historische reconstructie.

• In 2014 en 2015 bracht Heylen een nieuwe documentairereeks uit, Heylen en de Herkomst. Hij volgt een aantal Bekende Vlamingen naar hun land van oorsprong. Heylen eindigt steevast met de vraag: Gaan we naar huis, of zijn we er al?.

• In 2016 maakte Martin twee programma's rond de vluchtelingencrisis. In De Bril van Martin ging Martin de vluchtingen opzoeken in de kazerne van Sijsele en in Terug naar eigen land reisde Martin met zes BV's de vluchtelingenroute af van Irak richting België.

• In 2018 liep van hem het programma Zelfde deur, 20 jaar later op Eén. Daarin zocht hij mensen op die hij eerder voor Man bijt hond had geïnterviewd in een rubriek waarin hij even meekeek in het dagelijks leven van onbekende mensen. In 2020 volgt een tweede seizoen.

In Willy's en Marjetten was hij te zien in aflevering 10 als zichzelf in de reportage van het echtpaar Fons en Palmyra Van Callenberge.

Publicaties

• Getuigenissen uit de koncentratiekampen (Alea Produkties, Eeklo 1992).
• Terug naar Siberië (T.T.T.I., Vilvoorde 2008).
• Raymond van het Groenewoud. In mijn hoofd (De Bezige Bij, Amsterdam 2011).

Martin Heylen is de broer van Ivan Heylen, een Vlaamse zanger en tv-maker.

[bron: wikipedia]