||boek: De dromer||Ten Have

||door: Kahlil Gibran

||taal: nl
||jaar: 2006
||druk: ?
||pag.: 281p
||opm.: hardcover|zo goed als nieuw

||isbn: 90-259-5662-9
||code: 1:000828

--- Over het boek (foto 1): De dromer ---

[2010-12-31]

Deze bundel bevat een twintigtal parabels, een langer verhaal en een ruime verzameling spreuken. Ze werden eerder gepubliceerd in verschillende bundels als Zand en schuim, Geest van opstand of De Zwerver. De vertaling respecteert de oorspronkelijke tekst, maar is niet superieur. De korte inleiding is een lofzang op Gibrans kunstzinnige en morele betekenis, maar meer bio- en bibliografische informatie was welkom geweest. De relatief lange parabels weerspiegelen Gibrans ideeën over vrijheid, rechtvaardigheid en bescheidenheid. Het laatste en langste verhaal beschrijft de lotgevallen van Kahlil de ketter. Hij is een verbannen monnik, die uitgeput in de sneeuw gevonden en gered wordt door twee vrouwen. Hij vertelt hen de reden van zijn verbanning, meteen de evocatie van zijn geloof. Maar zijn rust is van korte duur. Het verhaal verbeeldt de strijd tussen het ware, zuivere geloof en de starre regels van het machtige bolwerk, gevormd door Kerk en Staat. Je mag in de monnik Kahlil ook de profeet Gibran vermoeden, wiens woorden zich richten tot de gewone mens. Ook Gibran werd trouwens uit zijn land verbannen en kerkelijk geëxcommuniceerd. Kahlil Gibran wordt niet meer zo vaak gelezen en geciteerd als vroeger, maar sommige teksten hebben de tand des tijds zeker overleefd.

Dirk Magerman [bron: https--muntpunt.bibliotheek.be]

Deze verzorgde uitgave bevat een representatieve compilatie van verschillende soorten teksten van de van oorsprong Libanese schrijver/schilder Kahlil Gibran (1883), die postuum internationale roem verwierf met zijn boek 'De profeet' (1923). Zijn hoofdthema's zijn liefde, vriendschap, schoonheid, weelde, verdriet, ambitie en lot, met als geestelijke intentie een messiaans aandoend goddelijk-intellectueel leiderschap, verdriet als middel tot loutering, zielsverhuizing en een droomwereld als vlucht voor de werkelijkheid. Het boek deelt enkele teksten en spreuken met andere compilaties als 'Spiegels van de ziel' (Kahlil de ketter) of 'Het mooiste van Kahlil Gibran', maar ontbeert illustraties (van de schrijver of anderen), een informatieve inleiding (hier meer een lofrede) en de meer evangelisch gerichte teksten (Jezus, de mensenzoon). De vertaling is gemoderniseerd en minder verheven (niet meteen een voordeel, daar dat zijn belangrijkste stijlkenmerk was). De rest van de tekstkeuze (met enkele onbekende) mag daarenboven representatief genoemd worden, wat het boek geschikt maakt voor een brede lezersgroep.

J. Hodenius [bron: nbd biblion]

Kahlil Gibran, de Aarde

AARDE

Kahlil Gibran

HOE PRACHTIG BEN JE, aarde, en hoe verheven!
Hoe volmaakt is je gehoorzaamheid aan het licht en
Hoe nobel is je overgave aan de zon!

Hoe liefelijk ben je, gehuld in schaduw, en hoe
Charmant is je gelaat, gemaskerd met duisternis!

Hoe rustgevend is het lied van de
Morgen en hoe
Wrang zijn de lofzangen van het avondrood!
Hoe volmaakt ben je, aarde, en hoe machtig!

Ik heb gewandeld over je vlakten en
Je stenen bergen
Beklommen; ik ben afgedaald in je valleien;
Ik ben je grotten binnengegaan.
In de vlakten vond ik je droom. Op de berg
Vond ik je trots. In de vallei was ik getuige van je
Rust. In de rotsen zag ik je vastberadenheid, in de
Grotten je geheimzinnigheid.

Je bent zwak en machtig en nederig en hooghartig.
Je bent volgzaam en onbuigzaam,
Helder en mysterieus.

Ik heb over je zeeën gevaren en je rivieren verkend en
Je beekjes gevolgd.
Ik hoorde eeuwigheid spreken in eb en vloed,
En de eeuwen weerkaatsten je liederen tussen de heuvels.
Ik luisterde naar leven dat naar leven riep in jouw valleien en langs je hellingen.

Je bent de mond en de lippen van de eeuwigheid,
De snaren en de vingers
Van de tijd,
Het mysterie en de oplossing
Van het leven.

Je lente heeft me gewekt en me naar je velden geleid
Waar je geurende adem opstijgt
Als wierook.
Ik heb de vruchten gezien van je zomerarbeid.
In de herfst, in je wijngaarden, zag ik je
Bloed vloeien als wijn.
Je winter droeg me in je bed, waar de sneeuw getuigde van je zuiverheid.
In je lente ben je een geurende olie; in je zomer ben je vrijgevig;
In je herfst ben je een bron van overvloed.

Op een kalme en heldere nacht
Opende ik de ramen en deuren
Van mijn ziel en ging
Naar buiten om je te ontmoeten,
Mijn hart gespannen met lust.
Ik zag je staren naar de sterren die naar jou lachen.
Zo wierp ik mijn boeien weg, want ik
Ontdekte dat de woonplaats van de ziel in jou is.
Haar verlangen groeit in jouw verlangen; haar
Vrede rust in jouw vrede; en haar geluk is in het
Goudstof dat de sterren uitstrooien boven jouw Lichaam.

Op een nacht, toen de lucht grijs werd, en mijn ziel
Vol verdriet was, ging ik naar je toe.
En je verscheen voor me als een reus, gewapend met
Woedende stormen, het verleden bevechtend
Met het heden,
Het oude vervangend door het nieuwe, terwijl je
het sterke het zwakke liet verstrooien.

Zo leerde ik dat de wet van de mensen
Jouw wet is.

Ik leerde dat wie droge takken niet laat breken
In de storm, vermoeid zal sterven.
En wie de revolutie niet gebruikt om de
Droge bladeren te verwijderen, langzaam zal vergaan.

Hoe vrijgevig ben je, aarde, en hoe sterk is jouw
Verlangen naar je kinderen, die verdwaald zijn tussen
Wat ze hebben verworven en dat wat ze niet konden verwerven.
Wij klagen en jij lacht; wij fladderen weg
Maar jij blijft!

Wij lasteren de naam van God en jij zegent.
Wij ontheiligen en jij heiligt.
Wij slapen zonder dromen, maar jij
Droomt in je eeuwige waaktoestand.

Wij doorboren je boezem met zwaarden en speren,
En jij kleedt onze wonden met olie en balsem.
Wij beplanten je velden met schedels en beenderen,
En jij verbouwt cipressen
En wilgen.

Wij legen ons afval in je schoot, en jij vult
Onze voorraadschuren met tarweschoven
En onze wijnpers met druiven.

Wij maken van je grondstoffen bommen
En kanonnen, maar jij schept uit dezelfde stoffen
Lelies en rozen.

Hoe geduldig ben je, aarde, en hoe barmhartig!

Ben je een atoom van stof, dat opwaait
Door de voeten van God toen Hij reisde van het oosten
Naar het westen van het universum?
Of een vuurvonk uit de oven
Van de eeuwigheid?

Ben je een zaad dat in de velden is geworpen
Van het firmament om Gods boom te worden
Die uitreikt boven de hemelen met zijn hemelse takken?
Of ben je een druppel bloed in de aderen van de
Reus der reuzen, of een druppel zweet op zijn
Voorhoofd?

Ben je een vrucht die gerijpt is in de zon?
Groei je aan de boom van absolute
Kennis, waarvan de wortels zich uitstrekken door de
Eeuwigheid en waarvan de takken door het
Oneindige zweven?

Ben je een juweel geplaatst door de God van de tijd in de
Palm van de God van de ruimte?

Wie ben je, aarde, en wat ben je?

Jij bent mij, aarde!
Jij bent mijn blik en mijn onderscheidingsvermogen.
Jij bent mijn kennis en mijn droom.
Jij bent mijn honger en dorst.
Jij bent mijn vreugde en verdriet.
Jij bent mijn onachtzaamheid en mijn waakzaamheid.
Jij bent de schoonheid die in mijn ogen leeft,
Het verlangen in mijn hart,
Het eeuwige leven in mijn ziel.

Jij bent mij, aarde.
Als het niet voor mijn wezen was geweest,
Dan zou jij niet hebben bestaan.

Uit Kahlil Gibran - De Dromer

soulpelgrim [bron: https--soulpelgrim.wordpress.com/2012/09/16/kahlil-gibran-de-aarde]

--- Over (foto 2): Kahlil Gibran ---

Khalil Gibran, ook wel Kahlil Gibran; geboren als Gibran Khalil Gibran (Bsharri, 6 januari 1883 - New York, 10 april 1931), was een artiest, dichter en schrijver.

Gibran werd geboren in Libanon. Zijn ouders waren Maronitische christenen. Toen hij 12 was vertrok zijn moeder met haar kinderen naar de Verenigde Staten van Amerika, maar stuurde Khalil na korte tijd terug om zijn opleiding te vervolgen. In 1901 verliet hij Beiroet en zwierf door Europa. Daar kwam hij in aanraking met de Europese modernisten en de Romantiek. Zijn eerste boekje al-Musiqa (1905), dat eigenlijk meer een pamflet was, was een romantische lofzang op de muziek. In Boston en Parijs bracht hij het grootste deel van zijn productieve leven door.

Gibran schreef met zijn poëtische werken geschiedenis: vooral zijn boek De Profeet is zeer geliefd geworden bij het publiek en wordt tot op de dag van vandaag door velen gebruikt als persoonlijke bijbel. Tevens is hij in de Arabische wereld bekend als vrijdenker en schrijver, een van de weinigen van zijn tijd die over grenzen en verschillen heen keek. Hij schreef evenveel in het Engels als in het Arabisch, veelal korte verhalen en prozaïsche gedichten. Zijn werk is in tegenstelling tot de conventionele Arabische literatuur zeer toegankelijk, ook voor religieuzen en hen die zich thuis voelen in het atheïsme. Zijn reputatie als centraal figuur in de moderne Arabische literatuur is nooit betwijfeld.

Naast het schrijven schilderde hij veelvuldig; in zijn boeken staan veel van zijn werken. Later beschreef hij zijn leven in Libanon als idyllisch, in zijn werk schijnt veel van de volkscultuur en de natuurlijke schoonheid van Libanon door.

Werk

Zijn schilderijen en tekeningen zijn over de hele wereld te vinden. Zijn boeken combineren westerse en oosterse mystiek. Zijn poëtisch werk is vertaald in meer dan 25 talen. Volgende werken vermelden datum van oorspronkelijke uitgave met de titel van de latere originele Nederlandstalige uitgave:

1908 Geest van opstand
1912 Gebroken vleugels
1914 Een traan en een lach
1918 De dwaas
1920 De voorloper
1923 De profeet
1926 Zand en schuim
1928 Jesus, de zoon van de mens
1932 De zwerver
1933 De tuin van de profeet[2]
1933 Lazarus
1965 Spiegels van de ziel

[bron: wikipedia]

Kahlil Gibran werd geboren in Bisharri Libanon en bracht het grootste deel van zijn productieve leven door in de Verenigde Staten van Amerika. Hij stierf op 48-jarige leeftijd in New York. Enkele poëtische werken van hem waren De Profeet (1923) en Jesus, de Zoon van de Mens (1928). Hier combineerde hij delen van Westerse en Oosterse mystieken. Khalil Gibran heeft met zijn poëtische werken geschiedenis geschreven: met name zijn boek De Profeet is zeer geliefd geworden bij het publiek en is tot op de dag van vandaag door velen gebruikt als persoonlijke bijbel. Tevens is hij in de Arabische wereld bekend als een vrije denker en schrijver, een van de weinige mannen van zijn tijd die schreef met een liefde voor het kijken over grenzen en verschillen heen. Zijn werk is erg toegankelijk voor zowel religieuzen als hen die zich thuis voelen in het atheïsme. Naast het schrijven schilderde hij ook veelvuldig, in zijn boeken staan veel van zijn werken. Zijn werken zijn vertaald in meer dan 25 talen. Zijn schilderijen en tekeningen zijn verspreid over de hele wereld.

[bron: https--citaten.net/zoeken/citaten_van-kahlil_gibran.html]

De Libanese dichter, filosoof en kunstenaar Kahlil Gibran (1883-1931) wordt wereldwijd door iedere generatie lezers steeds opnieuw ontdekt. Zijn bekendste werk is De Profeet (1923). Het boek staat vol met gedachten die door veel mensen al meer dan tachtig jaar als persoonlijke leidraad fungeren. Hij schrijft op een inspirerende manier over geloof en godsdienst, vrijheid, liefde, schoonheid en de natuur.

Gibran staat bekend als een onafhankelijk denker die zowel de oosterse als de westerse cultuur van binnenuit kent en beide in zijn werken samenbrengt. De bijbel en de Arabische dichtkunst zijn voor hem de grote inspiratiebronnen. Het is daarom niet vreemd dat zijn werk gelezen wordt door zowel religieuzen als atheïsten.

Hoe het voor hem begon

Dat Gibran wereldwijd zo bekend werd, lag in eerste instantie niet in de lijn der verwachting. Hij kwam uit een arm gezin met een vader als schaapsherder. Naar school ging hij niet, hij kreeg thuis les van zijn moeder die zelf meerdere talen sprak.

Maar op 12-jarige leeftijd vertrok Gibran met zijn familie, behalve zijn vader, naar de VS om de armoede te ontvluchten en ging op zoek naar geluk. Hij ging er naar school waar het voor de leerkrachten al snel duidelijk was dat ze met een genie te maken hadden. Na een paar jaar keerde hij terug naar Libanon om zich te verdiepen in de Arabische taal en cultuur.

25 gedachten die nog steeds actueel zijn

Toen hij na enige jaren weer terugkeerde naar de VS, begon hij met schilderen en schreef hij zijn bekende werken. Eerst in het Arabisch, later in het Engels.

Zijn zienswijze en wijsheden zijn nog steeds springlevend en daarom hebben wij hieronder een aantal citaten van Kahlil Gibran verzameld waarvan wij denken dat ze iedereen aanspreken:

# 1 Jij mag je kinderen geven van je liefde, maar niet van je gedachten, want zij hebben hun eigen gedachten. Je mag hun lichamen huisvesten, maar niet hun zielen want hun zielen toeven in het huis van morgen, dat je niet bezoeken kunt, zelfs niet in je dromen. Je mag proberen hun gelijk te worden, maar tracht hen niet aan je gelijk te maken.

#2 Heb elkander lief, maar maak van de liefde geen band: laat zij veeleer zijn een golvende zee tussen de kusten van je zielen. (...) Geef je harten, maar geef ze niet aan elkander in bewaring.

#3 Het is goed te geven, wanneer ons wordt gevraagd maar beter nog is het ongevraagd te geven, uit begrip.

#4 Verdraagzaamheid, is liefde bevangen door de ziekte van hooghartigheid.

#5 Wanneer je verdrietig bent, kijk dan opnieuw in je hart en zie dat je huilt om wat je vreugde schonk.

#6 Wanneer of je vreugde of je smart groot wordt, wordt de wereld klein.

#7 Menig vrouw leent het hart van een man, zeer weinigen kunnen het bezitten.

#8 Luister naar een vrouw wanneer ze naar je kijkt, niet wanneer ze praat.

#9 Wijsheid is poëzie die zingt in de geest.

#10 Al onze woorden zijn kruimels die afvallen van de feesttafel van onze geest.

#11 Er moet een of ander vreemd geheim in zout verborgen liggen. Het is zowel in onze tranen als in de zee.

#12 Schildpadden kunnen meer over de weg vertellen dan hazen.

#13 Een groot mens heeft twee harten: het ene bloedt en het andere verdraagt.

#14 Vergeetachtigheid is een vorm van vrijheid.

#15 De eenzaamheid is een stille storm die al onze dode takken afbreekt.

#16 Als we elkaar allemaal onze zonden zouden opbiechten dan zouden we elkaar allemaal uitlachen om ons gebrek aan originaliteit.

#17 Een overdrijving is een waarheid die haar geduld heeft verloren.

#18 Onze meest verborgen tranen zoeken nimmer onze ogen.

#19 Hoe dieper verdriet in uw wezen kerft, hoe meer vreugde u kunt bevatten.

#20 Je mag vergeten hem met wie je samen gelachen hebt, maar nimmer hem met wie je hebt geweend.

#21 De man die de vrouw haar kleine fouten niet vergeeft, zal zich nimmer verheugen in haar grote deugden.

#22 Als je niet graag doet wat je doet en niet doet wat je wél graag doet, dan heb je wanklank boven muziek verkozen.

#23 Droefheid is enkel een muur tussen twee tuinen.

#24 Wij lenen vaak van de toekomst om de schulden van het verleden te betalen.

#25 Wij zullen elkaar nimmer begrijpen zolang wij de taal niet tot zeven woorden terugbrengen.

[bron: https--www.paradijsvogelsmagazine.nl/kahlil-gibran-levenswijsheden-dichter-filosoof-kunstenaar]

De profeet van Kahlil Gibran kent vele vertalingen en minstens zoveel omslagen [2021-02-05]

Kahlil Gibran wordt al 98 jaar gelezen.

'Uw vreugde is uw ongemaskerde verdriet. De bron waaruit de lach opwelt is dezelfde die maar al te vaak gevuld was met uw tranen.' Het is een wijsheid die bekend in de oren kan klinken, want ze komt uit een van de megasellers van de 20ste eeuw: De profeet van Kahlil Gibran (1883-1931), de Libanese schrijver en schilder die werd geïnspireerd door het soefisme en na omzwervingen in Europa en VS stierf in New York.

Gibrans poëtische verhandeling over leven, liefde, zelfkennis en dood, in 1923 als The Prophet uitgegeven door de Amerikaanse uitgeverij Knopf, is in de VS een duizelingwekkende negen miljoen keer verkocht en werd in meer dan honderd landen vertaald.

De eerste Nederlandse vertaling verscheen in 1927 bij uitgeverij Servire, door Liesbeth Valckenier-Suringar. Daarna volgde een tweede vertaling door Carolus Verhulst, de spiritueel georiënteerde oprichter van Servire: een editie die decennia standhield en ruim vijftig herdrukken beleefde.

In 2004 maakte Désanne van Brederode een moderne vertaling van De profeet voor Servire, dat inmiddels onderdak had gevonden bij uitgeverij Kosmos. Die vertaling is nu toe aan de vijftiende druk, met een omslag met harten en bloemmotieven in jugendstilsfeer van Bij Barbara (Kosmos).

Daarmee zijn we er niet, want in 2007 volgde een vertaling door Aleid Swieringa en Mark Desorgher bij Altamira Gottmer. Op het omslag van de negentiende druk staat een portret van de jonge Gibran uit circa 1898 door de Amerikaanse impressionist Lilla Cabot Perry (Gottmer).

En er is nóg een optie: de recente vertaling door Inge Pieters, bekend van haar vertalingen van Yuval Noah Harari. Het omslag is van Geertje Aalders, van wie de knip- en snijkunst voor Rodaan Al Galidi's Arabische sprookjes werd bekroond als Mooiste Boekomslag van 2017.

Met dezelfde papercut-techniek maakte ze zwanenbloemen (en een gouden nachtvlinder) voor De profeet. 'Een sierlijke moerasplant die groeit langs voedselrijk water', zegt Aalders, 'een subtiele verwijzing naar het boek.'

Erik van den Berg [bron: https--www.volkskrant.nl/cultuur-media/de-profeet-van-kahlil-gibran-kent-vele-vertalingen-en-minstens-zoveel-omslagen~baffa461]

Lebanon-born writer and artist Kahlil Gibran became known for his mystical Arabic and English works, earning fame following the 1923 publication of 'The Prophet.' [2014-04-02/updated: 2020-07-01]

Who Was Kahlil Gibran?

Kahlil Gibran moved to the United States in 1895 and was exposed to Boston's artistic community. Initially showing promise as an artist, he also began writing newspaper columns and books in Arabic, drawing attention for his prose poems. After moving to New York City, Gibran began writing books in English, including his most famous work, The Prophet (1923). The popularity of The Prophet endured well after the author's death in 1931, making him the third-best-selling poet of all time.

Early Years

Gibran Khalil Gibran was born on January 6, 1883, to a Maronite Christian family in Bsharri, Lebanon. A quiet, sensitive young boy, he displayed an early artistic aptitude and a love for nature that became evident in later works. His early education was sporadic, although he received informal lessons from a local doctor.

Gibran's temperamental father worked as a tax collector, but he was charged with embezzlement and his property was seized. Seeking a better life, Gibran's mother in 1895 moved the family to Boston, Massachusetts, where they settled in the immigrant South End neighborhood.

Artistic Development

Receiving his first formal schooling, where he was registered under his now-commonly known name of Kahlil Gibran, the 13-year-old stood out with his artistic ability. He was steered to photographer and publisher Fred Holland Day, who nurtured Gibran's talents and introduced him to a wider artistic community.

At 15, Gibran returned to his home country to attend a Maronite school in Beirut, where he displayed an interest in poetry and founded a student magazine. He returned to Boston in 1901 shortly after the death of one of his sisters from tuberculosis; the following year, his brother and mother passed away as well.

Financially supported by his surviving sister, a seamstress, Gibran continued to work on his art. In 1904, he enjoyed an exhibition of his drawings at Day's studio, and he began writing a weekly column for the Arabic newspaper al-Mohajer. Gibran drew a following for his "prose poems," which were more accessible than traditional Arabic works and explored themes of loneliness and a loss of connection to nature. He published a pamphlet on his love for music in 1905, and followed with two collections of short stories.

Meanwhile, Gibran grew close to Mary Haskell, a progressive school headmistress who became the writer's benefactor and literary collaborator. She funded his enrollment at the Académie Julian in Paris, and then his move to New York City in 1911.

New York Years

Establishing himself in New York's artistic circles, Gibran in 1912 published the novella al-Ajniha al-mutakassira (Broken Wings). He had an exhibition of his paintings in late 1914, although by then his Symbolist-influenced style was becoming outdated in the art world.

Gibran began writing for the Arabic newspaper al-Funun, and with the outbreak of World War I he expressed more nationalistic leanings. He joined the board of another newspaper, Fatat Boston, and in 1920 he founded al-Rabitah al-Qalamiyah (The Pen Bond), a society of Arab writers.

With the help of Mary Haskell, Gibran began writing books in English, producing a collection of parables with The Madman (1918) and The Forerunner (1920). In 1919, he also published the poem al-Mawakib (The Procession) and a book of art, Twenty Drawings.

Books: 'The Prophet'

In 1923, Gibran published what became his most famous work, The Prophet. Centered on the character of Almustafa, a holy man set to return home after 12 years in exile, the book expounds on matters of love, sorrow and religion over 26 poetic essays. The limited reviews were mixed, but The Prophet quickly sold out its first edition and continued selling steadily, giving its author his first taste of widespread fame.

Gibran became an officer of the New Orient Society in New York, which boasted such writers as Bertrand Russell and H.G Wells for its quarterly journal. In 1928, he delivered another of his celebrated books, Jesus, the Son of Man, a collection of reflections on Christ from both historic and imaginary people.

Death

However, by this time Gibran was also battling alcoholism and becoming more of a recluse. One final completed book, The Earth Gods, hit shelves in early 1931, and he finished a manuscript of what became The Wanderer (1932) shortly before his death on April 10, 1931, from cirrhosis of the liver.

Legal Battle and Legacy

Gibran's body was interred in Bsharri at the Mar Sarkis monastery, which soon became a museum. However, legal problems rose due to the provision in his will that directed royalties from his book sales to his hometown. Unable to reach a consensus on how to distribute the money, the people of Bsharri engaged in a bitter dispute that stretched out for decades, before the Lebanese government stepped in to put the matter to rest.

Meanwhile, the popularity of The Prophet endured. It found a particular resurgence in the counterculture movement of 1960s America, at times reaching sales of 5,000 copies per week. Often dismissed by critics during his lifetime, Gibran eventually became the third-best-selling poet of all time, behind William Shakespeare and Chinese philosopher Lao-tzu.

Thanks in large part to the diaries kept by Mary Haskell, biographers have been able to uncover extensive details of the writer's life before he became famous. In 2008, Kahlil Gibran: The Collected Works was published, and in 2014, Kahlil Gibran's The Prophet enjoyed a positive reception upon hitting the big screen as an animated feature.

[source: https--www.biography.com/writer/khalil-gibran]