Vintage boek in TB-conditie met uitzondering van een postzegel op de 1e pagina.
Bekentenissen, zelfs oprechte, zijn altijd ontrouw. Taal, geheugen en het onbewuste bedriegen en verraden degenen die zichzelf willen laten zien zoals ze zijn en het waarheidsspel willen spelen. Vandaar de titel van dit doorleefde verhaal waarin de auteur het innerlijke avontuur vertelt dat hem van de Quai d'Orsay naar het leven in het bos leidde, van ijdelheid naar religieuze angst, van eigenliefde naar liefde. Maken we ons in de impuls van de jeugd, verstrikt in de drukte van het leven, ernstig zorgen over de vraag of de ziel met het lichaam sterft of dat er een hoger principe is dat haar van vernietiging redt? Vaak leidt alleen de wens om zichzelf niet voor altijd gescheiden te zien van een geliefde tot deze behoefte om te geloven in wat zelfs ongelovigen uiteindelijk God noemen.
Van onverschilligheid tot het tegenovergestelde, van eigenliefde tot liefde voor anderen, dit is de dubbele route die Jacques de Bourbon Busset onderneemt te vertellen in deze bekentenissen die volgens hem ontrouw zijn, aangezien woorden soms een andere betekenis krijgen voor verschillende wezens en zo het risico lopen zijn gedachten te verraden. Elke fase van zijn bestaan kent zijn gewicht aan herinneringen en reflecties: zijn kindertijd en zijn rustieke beelden, de jeugd waarop de invloed van de filosoof Alain woog, de oorlog, de dood van zijn familie, de langzame lijdensweg van J., het huwelijk en de bereikte ambities, en dan opeens de intuïtie van wat een leven die naam waardig zou moeten zijn, de ontdekking van de tederheid en rust van de velden. De discrete en oprechte toon, de heldere stijl die dubbelzinnigheden vernietigt, geven de maatstaf van de man wiens bekentenissen zijn spirituele autobiografie zijn.