Deze pijp is vermoedelijk afkomstig uit Duitsland, Oostenrijk of Frankrijk, en dateert uit de late 19e of vroege 20e eeuw.

Deze pijp is een fraai voorbeeld van traditioneel vakmanschap, vervaardigd uit bruyèrehout — een houtsoort afkomstig van de wortelknol van de witte heideplant (Erica arborea), bekend om zijn hittebestendigheid en fijne nerf.

De pijpenkop of rookkamer is robuust en cilindervormig, met een licht afgeronde onderzijde. Het oppervlak toont een warme, gemarmerde houtstructuur, typisch voor bruyère. De kop is afgewerkt met een messing ring aan de onderkant en bovenrand, wat zowel decoratief als functioneel is. Bovenop bevindt zich een metalen klepdeksel, bevestigd met een scharnier en een klein ringetje. Dit deksel beschermt de tabak tegen wind en vonken — een kenmerk dat vaak voorkomt bij pijpen uit Centraal-Europa.

De steel is gemaakt van een donker, glanzend materiaal, mogelijk eboniet of hoorn, en vormt de overgang tussen de kop en het mondstuk. Rond de steel is een koord gewikkeld, waaraan twee witte keramische kralen zijn bevestigd.

Het mondstuk is licht gebogen en taps toelopend, vervaardigd uit een donker materiaal zoals vulcaniet. Het uiteinde is iets afgevlakt en toont gebruikssporen, wat wijst op regelmatige rookbeurten. De vorm is ergonomisch en past comfortabel in de mond.