Een unieke en zeldzame verzameling van zes antieke ansichtkaarten van het 'Maison Dames des Postes, Télégraphes et Téléphones'. ca. 1905-1906.Het hieronder geciteerde Le Monde-artikel geeft nadere informatie over het belang van het onderwerp:Jacques Curgy, auteur van ‘Les Postes au féminin’ (Vrouwen in het postkantoor), een grondig onderzochte speciale uitgave van het tijdschrift, uitgegeven door de Société des amis du Musée de La Poste (Vrienden van het Postmuseum), legt in de inleiding uit dat hij had waargenomen 'dat de omstandigheden voor vrouwen vaak slechter waren dan die voor hun mannelijke collega’s' en de voortdurende onrechtvaardigheid jegens vrouwen (...). Helaas werd de kwaliteiten van het vrouwelijke personeel slechts onder uitzonderlijke omstandigheden erkend (...).(...)Jean-Jacques Curgy verwijst bijvoorbeeld naar een artikel van Madeleine Fouché (zelf een afstammeling van een dynastie van postmeesters) gepubliceerd in Relais in 1987 ('Ces Dames, les Maîtresses de Poste' [Deze Dames, de Postmeesteressen]), waarin de auteur uitlegt dat: "hoewel het waar is dat van de 17e tot de 19e eeuw vrouwen ondergeschikt waren aan mannen en hun families, dit niet altijd het geval was (...). Ik doel op de postmeesteressen (...). Studies hebben de belangrijke rol aangetoond die de postmeester speelde, maar hij moest door een vrouw worden bijgestaan om het postkantoor goed te runnen. Zij was meestal de dochter, zus of nicht van een andere naburige postmeester (...)." 'Vrouwen waren verantwoordelijk voor het beheren van personeel anders dan dat van de postdienst (...). Ze waren ook verantwoordelijk voor het ontvangen van reizigers.'(...)In de loop der jaren is het beroep steeds femininer geworden. ‘In 1880 beheerden vrouwen vier vijfde van eenvoudige kantoorfuncties’ en bekleedden bovendien een steeds groter aantal posities.De oorlog van 1914–1918 had gevolgen voor de arbeidsparticipatie van vrouwen, zowel bij de postdienst als in andere economische sectoren.(...)Een rapport samengesteld door de Commissie voor Postgeschiedenis (Historische Bibliotheek van Post en Telecommunicatie) stelt dat in 1914, "met een totaal van 120.000 PTT-medewerkers op het vasteland van Frankrijk, was het Postkantoor een van de meest feminiseerde administraties, met meer dan 20.000 vrouwen die als kassiersters, bediendes, assistenten, enz. werkten. De Staat maakte van het Postkantoor de belangrijkste werkgever voor invalide veteranen en weduwen. Ongeveer 12.000 vrouwen werden tussen september 1915 en 1919 aangeworven als auxiliairs, waaronder 3.500 oorlogsweduwen. De Eerste Wereldoorlog was niet een tijd van feminisering ex nihilo, maar eerder een tijd waarin vrouwen traditionele door mannen gedomineerde postfuncties binnengingen, zoals sorteren, verzamelen en bezorgen van brieven en pakketten, hoofdzakelijk in stedelijke gebieden. Ze werden grotendeels uitgesloten van deze banen toen het in de jaren 1920 weer normaal werd. Deze situatie wordt bevestigd en in detail beschreven door Jean-Jacques Curgy, die vertelt dat verschillende concoursen gereserveerd voor oorlogsweduwen en wezen werden georganiseerd tijdens 1919. Om een baan te krijgen die geen wandeling in het park was! "Postkantoren openen om 7.00 uur ’s ochtends in de zomer en om 8.00 uur ’s ochtends in de winter. Ze sluiten elke dag om 21.00 uur, ook op zondag." "Ik sta van 05.15 uur tot 22.30 uur op mijn benen," schreef een postmeesteres in 1904.(...)De oorlog bracht La Poste ertoe postzegels uit te geven ten behoeve van weduwen en wezen, en tot de oprichting van het Foyer de Cachan ter bescherming van de wezen van PTT-medewerkers, ongeveer tien jaar na de oprichting van de vrouwenwoning (het Maison des Dames des Postes) aan de 41 Rue de Lille in Parijs in 1906.(...)Het boek staat vol anekdotes, zoals deze over de huwelijken van vrouwelijke postmedewerkers: ‘Hoewel een mannelijke postmedewerker altijd vrij is te trouwen als hij dat wil, merkt Raymond Poulain (’Retrouver un ancêtre postier‘ [Finding a postal worker ancestor], Archives & culture, 2011), geldt hetzelfde niet voor een vrouw: zij moet eerst om toestemming vragen, en een administratief onderzoek zal beslissen of het goedgekeurd wordt.Het postkantoor verwelkomt de telefoon... „Er waren plannen om vrouwen te vervangen door mannen in de telefooncentrales.” Maar Jeanne Bouvier (Histoire des dames employées dans les Postes, télégraphes et téléphones de 1714 à 1929, PUF, 1930) meldt dat „de poging om de telefoon te masculineren op desastreuze wijze mislukte (...) en de telefoon het exclusieve voorbehouden van vrouwen bleef”. Het is algemeen bekend dat vrouwen vaak naar de onderkant van de sociaal-professionele hiërarchie worden geplaatst!"Bron: lemonde.frHet restaurant was de enige plek waar vrouwelijke PTT-medewerkers konden socialiseren en matchmaking konden regelen.Deze CPA-set werd eerder eigendom van een publieke medewerker met wie zij samenwerkte bij de voorbereiding van een boekje over Maison Dames des Postes, Télégraphes et Téléphones.Onderwerpen: Vrouwen aan het werk, Vrouwen bij de Franse postdiensten, historisch erfgoed


Hét online veilinghuis voor jou!

Catawiki is het meest bezochte online platform in Europa voor bijzondere objecten geselecteerd door experts, en biedt wekelijks meer dan 65.000 objecten aan voor de veiling. Het is onze missie om onze klanten een spannende en probleemloze ervaring te bieden bij het kopen en verkopen van bijzondere, moeilijk te vinden objecten.


Waarom Catawiki?

Lage veilingkosten

Al onze objecten zijn gecontroleerd door onze 240+ experts

24/7 meebieden in onze app

Biedingen zijn alleen geldig via de website van Catawiki.