Zwaardmodel voor lichte cavalerieofficieren uit het jaar XI ISC First Empire.

Dit zwaard is daarom begonnen onder het Rijk en voltooid tijdens de 1e restauratie... om waarschijnlijk opnieuw te worden gebruikt voor de 100 dagen en onder de 2e restauratie.
Het is een getuigenis van de ongebreidelde opeenvolging van politieke regimes in deze moeilijke periode in de Franse geschiedenis. Goed stuk, net als een lichte cavaleriejagersabel, typerend voor de laatste jaren van het Eerste Keizerrijk.
IS&C-leveranciersmarkering op de hiel van het lemmet, dat van 1794 tot 1814 in Solingen onder deze markering werd vervaardigd.
ISC voor Yoann Schimelbusch et cie. (IS & C = Johann Schimmelbusch en onbekende partner C).
JS&C (jaar IX = 1800-1801, Consulaat) Een zwaard met de inscriptie IS&C dateert van vóór het Rijk.
De J is misvormd. In werkelijkheid heeft de leverancier zijn voornaam aan Iohanes „gelatiniseerd”.
Mooi handvat met koperen filigraan en een frame van verguld messing. Prachtige rijk gegraveerde klinknagelgravures van eiken- en olijfbladeren op de beschermkap. Emblematische bloemenprints uit het Eerste Keizerrijk.
Lemmet van 85 cm dat eindigt in een karpertong.
Zeer sterk gevechtsmes in een prachtige staat en rijkelijk gegraveerd (let op een kleine markering in de richting van de breedte, zeker als gevolg van een zwaardparade of een slag die werd uitgedeeld tijdens de veldtochten van die tijd). Een
massieve schede van plaatstaal, plat op de achterkant, wat een belangrijk kenmerk is van de zwaarden van het Eerste Rijk, met twee grote ronde armbanden en twee koperen ringen.
Een mooi en stevig stuk, destijds gemaakt voor de strijd.
760 gram de schede
900 gram de sabel

Regulatory sabel voor de lichte cavalerietroep met zijn „jager” -mount genaamd Model of the Year XI (september 1802 september 1803).
Jaar XI van de republikeinse kalender na de revolutie van 1789, overeenkomend met de jaren 1802 en 1803 van de Gregoriaanse kalender, bijgewerkt in januari 1806.
Dit zwaard uit het jaar XI... is de laatste schakel in de keten van lichte cavaleriezwaarden uit de Napoleontische tijd, begonnen onder de monarchie in 1750, gevolgd door het model van 1767, 1777, 1786.
Een XI model sabel in dienst bij lichte cavalerietroepen uit 1803, ter vervanging van het An IX-model. De oudste, zoals deze, zijn voorzien van een olijf die de basane op het handvat vasthoudt. Alleen de structuur van de regulerende huls maakt het mogelijk om een An IX-model te onderscheiden van een An XI: de beker van de tweede wordt vastgeschroefd en de armbanden, die bij de An IX-modellen plat zijn, worden gebogen.
Jaar IV, jaar IX.
Hij zal deel uitmaken van elk gevecht tot de val van de adelaar.

Veel huzaren willen graag hun oude koperen model uit 1777/1786 behouden, een teken dat ze behoren tot de prestigieuze adellijke familie van de huzaren zoals die in onze collectie wordt gepresenteerd.

Voor het gevecht verlicht lichte cavalerie het leger; tijdens het gevecht ondersteunen ze de infanterie, benutten ze hun successen of creëren ze de „gebeurtenis”; na de slag achtervolgen ze de vijand of dekken ze de aftocht.

Als de Huzaren voor verkenning zijn en de Hunters voor achtervolging, dan zijn ze er voor elke missie.
Door alle troepen uit te rusten met lichte cavalerie en bereden artillerie, was het enorm succesvol en werd het gedurende een zeer lange tijd ingezet in verschillende regimes.

Dit wapen is vervaardigd in de fabriek in Solingen en draagt de keurmerken.
Dit uiterst resistente zwaard werd gebruikt in alle campagnes van het keizerlijke tijdperk, in het bijzonder in de handen van de beroemde huzaren, bereden jagers en lansiers van de Linie.

Het weegt 2,53 kg met schede en 1,21 kg zonder schede (vergeleken met 0,96 kg voor het Engelse equivalent)... het is daarom een vrij zwaar wapen voor een lichte rijder...

Het heeft een gebogen lemmet van 85 tot 87 cm met een pijl van 5,2 cm... en een brede hak van 3,7 cm bij 1 cm.
Een van de bekendste zwaarden van het jaar XI is die van Hussard Guindey.

Hij is een lange man van 1,86 m, geboren in Laruns in Béarn, hij ging in het leger in het 10e Huzarenregiment.
Hij vocht en raakte gewond in Austerlitz in 1805, en in 1806 werd de 10e Huzard ingezet tegen de Pruisen en de Saksen in Saalfeld.

Tijdens de terugtocht van de vijand roept hij een Pruisische officier op zich over te geven, maar de officier nam wraak met een sabelslag. Tijdens het daaropvolgende duel brengt Guindey verschillende fatale slagen toe aan zijn tegenstander...
Guindey heeft zojuist, zonder het te erkennen, prins Louis-Ferdinand van Pruisen vermoord... een geweldige musicus en leerling van Beethoven... en neef van de Pruisische koning Frederik II de Grote.





De legende vertelt over de gebeurtenis als volgt: „Na de ontwrichting van zijn troepen werd prins Louis, die probeerde vluchtelingen te verzamelen, achtervolgd door prins Louis-Ferdinand van Pruisen, enkele huzaren van de 10e; toen hij een heg passeerde, kwam zijn paard vast te zitten in de takken, waardoor de maarschalk van de Logis Guindey zich bij hem kon voegen en zijn weg kon blokkeren.



Geef je over, generaal, of je bent dood.

Me overgeven? Nooit, antwoordt de Pruisen.

En bij zijn aanval splijt hij Guindey's rechterwang met de achterkant van zijn zwaard. De Fransman nam wraak en sloeg de prins in het gezicht en de arm. Guindey krijgt een tweede klap in het gezicht en doorboort, verblind door bloed, met een gewaagde scherpe slag de borst van de prins, die in elkaar stort, dodelijk gewond. Een huzaar van de 10e arriveert en redt Guindey, worstelend met de verordeningen van de prins; hij schiet een vijand neer met een pistool, de anderen vluchten. Uit

de woorden van de gevangenen, die verklaren dat prins Louis net door een Franse huzaar is vermoord, leren we de ware identiteit van de Pruisische generaal. Guindey geeft maarschalk Lannes het zwaard en de onderscheidingen van de prins en gaat naar de ambulance voor behandeling. Aan het eind van de dag liet Lannes deze trofeeën naar de keizer brengen waarin hij vroeg om een beloning voor de onderofficier.

Napoleon is tevreden en merkt op:

Als hij hem levend bij mij had teruggebracht, had ik hem tot officier benoemd.

Lannes ging naar de ambulance, en toen hij de opmerking van de keizer aan Guindey rapporteerde, antwoordde de onderofficier: Meneer de maarschalk, kijk hoe hij het voor me geregeld heeft, ik kan u verzekeren dat hij niet in de stemming was om zichzelf te laten gaan. „We vonden hem in


1808 in Spanje, in 1809 in Oostenrijk.

Hij werd benoemd tot luitenant in de prestigieuze Grenadiers te paard van de Keizerlijke Garde waarmee hij vocht in Rusland en vervolgens in Saksen.
Hij werd dodelijk gewond tijdens de Slag bij Hanau in oktober 1813, tegen het Oostenrijks-Beierse Korps van de 6e Coalitie.

Ironisch genoeg had Guindey prins Louis-Ferdinand van Pruisen aangevallen, een geweldige leerling van Beethoven, die op 8 december 1813 dirigeerde voor een liefdadigheidsconcert aan de Universiteit van Wenen in Oostenrijk... de eerste uitvoering van de prachtige Symfonie nr. 7 voor een liefdadigheidsconcert aan de Universiteit van Wenen in Oostenrijk... de eerste uitvoering van de prachtige Symfonie nr. 7.
Bij het AN IX-model was de schede te kwetsbaar, omdat deze 0,9 mm dun was... Door de schokken werd het mes te gemakkelijk gedeukt... waardoor het lemmet niet naar binnen kon komen of het heel sterk verdraaide toen de schede leeg was van het zwaard.

In het AN XI-model... is de schede aanzienlijk versterkt met een dikte van 2,5 mm... waardoor het gewicht is verdrievoudigd van 610 gram naar 1770 gram.
Tijdens het rijk werden meer dan 156.000 AN XI-modellen geproduceerd.


.

De belangrijkste leveranciers van messen van 1789 tot 1815 in Solingen, maar alleen de acroniemen:
IGB, IS&C, SH, Ve AK&F, AK, NK met het druivenmerk.
Vleermuizen: korte messen die uit de kom in de schede springen om het zwaard op zijn plaats te houden, en verschenen voor het eerst in 1816!