Deze salontafel is een perfect voorbeeld van de materiaalgedreven postmoderne designtaal die eind jaren 80 en begin jaren 90 in België ontstond. Het door Pia Manu ontworpen meubelstuk weerspiegelt een bewuste verschuiving van het expressieve brutalisme van de jaren 70 naar een meer gecontroleerde, architectonische stijl gebaseerd op geometrie, proportie en oppervlakteafwerking.

Het tafelblad is opgebouwd uit een zorgvuldig samengesteld stenen mozaïek, bestaande uit rechthoekige platen in diverse natuurlijke tinten – groen, roestbruin, bruin en grijs – gerangschikt in een rasterpatroon. Het mozaïek dient niet alleen als decoratie, maar fungeert ook als een structureel en visueel systeem dat ritme, balans en materiaalcontrast benadrukt. De precisie van de steeninleg suggereert een industrieel, gerationaliseerd proces, terwijl de tactiele en chromatische diepte van natuursteen behouden blijft.

De zwarte metalen voet, gereduceerd tot essentiële geometrische lijnen, vormt een ingetogen, industrieel contrast met het expressieve tafelblad. De slede-achtige constructie versterkt de horizontale nadruk van het ontwerp en weerspiegelt de architectonische gevoeligheid van die periode, waarin meubels werden beschouwd als een verlengstuk van de ruimtelijke structuur in plaats van als een autonoom object.

Kenmerkend voor Pia Manu's werk uit deze periode, toont de tafel een synthese van ambachtelijke materiaalbewerking en gestandaardiseerde productie. Deze balans plaatst het stuk stevig in de context van Belgisch postmodern meubelontwerp, waar materiële authenticiteit en architectonische helderheid centraal stonden.

Dit werk is een representatief voorbeeld van laat-20e-eeuws Belgisch postmodern meubelontwerp en illustreert Pia Manu's rol in het vertalen van architectonische principes naar functionele, materieel expressieve woonobjecten.

Dxhxl: 67x36x150 cm