Is een set van oude zakhorloges van overgrootouders en overovergrootouders.
Hier een korte uitleg gegeven door AI.

De Analyse van het eerste Horloge, foto´s met nummer 1

Dit is een authentieke Roskopf Patent "proletariërshorloge" (ook wel de volksmontre genoemd). Georges Frédéric Roskopf ontwierp dit type horloge eind 19e eeuw met een nobel doel: een betrouwbaar, kwalitatief, maar uiterst betaalbaar horloge maken voor de gewone arbeider.
Als we naar de foto's kijken, zien we een aantal zeer specifieke kenmerken:
1. De Wijzerplaat

• Merk: Er staat duidelijk "Roskopf Patent" met de iconische sterren.
• Tijdsaanduiding: Het horloge heeft een dubbele uuraanduiding. De grote zwarte cijfers (1 t/m 12) voor de normale uren, en een rode buitenring met de 24-uursnotatie (13 t/m 24). Dit type wijzerplaat was erg populair rond de Eerste Wereldoorlog en de vroege jaren '20.
• Wijzers: Prachtige, sierlijke opengewerkte Louis XV-stijl wijzers.
• Decentrale secondewijzer: Onderaan (op de 6-uurspositie) bevindt zich een aparte secondewijzer. Dit duidt op een iets luxer of later model binnen de Roskopf-lijn, aangezien de allereerste basismodellen vaak geen secondewijzer hadden.
• Staat: De wit geëmailleerde wijzerplaat heeft helaas een flinke beschadiging (schade/breuk) opgelopen linksboven de 7- en 8-uurspositie. Emaille is glasachtig en erg fragiel; als zo'n horloge een keer valt, springen er snel stukjes af.

2. Het Binnen- of Stofdeksel
Dit is historisch gezien het meest interessante deel van uw horloge. De achterzijde van de kast klapt open en toont een prachtig gegraveerd binnendeksel (cuvette):

• Medailles: U ziet een cirkel van gegraveerde tentoonstellingsmedailles. Dit was destijds dé manier voor een fabrikant om te pronken met hun kwaliteit en gewonnen prijzen op wereldtentoonstellingen.
• Inscripties: Er staat "Geneve 1896", "Médaille d'Or", en heel belangrijk onderaan: "Diplome d'Honneur Milan 1906".
• Datering: Omdat de prijs in Milaan uit 1906 prominent vermeld staat, weten we met 100% zekerheid dat dit horloge na 1906 is geproduceerd. Gezien de stijl van de wijzerplaat en de kast schat ik de bouwperiode tussen 1910 en 1925.
• Serienummer: In het buitendeksel staat het serienummer 170739 gestempeld.

3. De Kast en Constructie

• Materiaal: De kast is gemaakt van nikkel of argentan (ook wel nieuwzilver genoemd, een legering van koper, nikkel en zink). Het is dus geen puur zilver, wat logisch is voor de betaalbare filosofie van Roskopf.
• Tijdverstelling (Pin-set): Als u goed kijkt op foto 2, ziet u links naast de opwindkroon (rond de 11-uurspositie) een klein uitstekend knopje (een poussette). Dit is typisch voor die tijd: om de tijd te verzetten, moest men dit knopje met de nagel ingedrukt houden terwijl men aan de kroon draaide.

De Analyse van het tweede Horloge , foto´s met nummer 2

1. De Wijzerplaat

• De Merknaam: Als we heel goed kijken naar de tekst op de wijzerplaat, staat er geen 'Roskopf', maar "F. BACOTSCHIN". Daaronder staat een logo met een anker-achtig motief (een vroege horlogemakers- of importeursstempel) en een rode tekst die helaas wat vervaagd is, maar sterk lijkt op "SYSTEME".
• De Wijzers en Indexen: In plaats van Arabische cijfers (1, 2, 3) heeft dit horloge grote, klassieke Romeinse cijfers (I, II, III). De buitenring met de rode 24-uursaanduiding (13 t/m 24) en de prachtige koperkleurige Louis XV-wijzers zijn wel identiek aan het eerste horloge.
• Staat: Ook deze emaille wijzerplaat heeft de tand des tijds helaas niet ongeschonden doorstaan. Er zijn drie duidelijke beschadigingen (bovenin bij de XII, rechts bij de III, en onderin bij de 6-uurspositie/secondewijzer). De secondewijzer zelf ontbreekt hier helaas.

2. De Kast en het Mysterie

• Het Logo: Op de achterkant van de nikkelen kast staat exact hetzelfde ronde logo gestempeld als op de wijzerplaat.
• Het Verhaal erachter: In de periode 1890–1920 was het gepatenteerde raderwerk van Roskopf zó populair en betrouwbaar, dat tientallen andere horlogemakers en exporteurs het mechanisme namaakten of in licentie bouwden. Ze brachten dit dan uit onder hun eigen naam (vaak met de toevoeging System Roskopf of Genre Roskopf). F. Bacotschin was vermoedelijk een destijds actieve horlogehandelaar, assemblage-atelier of importeur die deze kasten en uurwerken op de markt bracht voor de lokale Centraal- of West-Europese markt.

De Analyse van het derde Horloge , foto´s met nummer 3

1. De Kast en Decoratie

• De Achterkant: De achterzijde van de kast is werkelijk prachtig versierd. Dit geometrische, stervormige patroon met fijne graveringen en guilloche-werk (fijne lijntjes) is typisch voor de late Victoriaanse periode.
• Materiaal: De kast vertoont een heel andere verkleuring dan de Roskopf-horloges. Het lijkt hier te gaan om zilver (mogelijk .800 of .935 zilver). Het zilver is in de loop der jaren diep gepatineerd en geoxideerd (de donkere aanslag), wat de gravering extra diepte geeft. Aan de bovenkant bij de knop zie je ook wat koper- of messingkleur doorschemeren, wat vaak duidt op slijtage van een eventuele dunne vergulde rand (een galonné kast, erg populair in die tijd).
• De Kroon: Het horloge mist de zogenaamde boulon of de draagring (de boog die bovenop de opwindknop hoort te zitten om de ketting aan te bevestigen). De knop zelf is ook flink gesleten.

2. De Wijzerplaat en het Glas

• Het Glas: Dit valt meteen op: het horloge heeft een zwaar vergeeld en dof geworden glaasje. Dit is hoogstwaarschijnlijk geen echt glas, maar een vroege vervanging van celluloid of plexiglas dat door uv-licht en ouderdom volledig is verkleurd. Dit verbergt de wijzerplaat een beetje, maar we kunnen er toch doorheen kijken.
• De Wijzerplaat: Onder het vergeelde glas zien we een veel elegantere, luxere wijzerplaat dan bij de vorige horloges. Het heeft dunne, klassieke Romeinse urenindexen.
• Floraal motief: In het centrum van de wijzerplaat, rond de as van de wijzers, is een verfijnde, gekleurde bloemenkrans (vaak met de hand geschilderd of via emaille-overlay) te zien. Dit was hét kenmerk van de betere, fijnere dames- of herenzakhorloges uit het laatste kwart van de 19e eeuw.
• De Wijzers: De wijzers zijn flink donkerder (mogelijk van geblauwd staal) en erg fijn van vorm.

De Analyse van het vierde Horloge , foto´s met nummer 4

1. De Sleutelopwinding: Hét absolute kenmerk
Kijk eens goed naar de bovenkant op beide foto's. Er hangt een los, koper-/messingkleurig sleuteltje aan de ring.

• Geen opwindkroon: Dit horloge heeft bovenop de hals geen geribbelde knop (kroon) zoals de vorige drie horloges. In deze periode bestond de opwindkroon simpelweg nog niet of was deze nog niet ingeburgerd.
• Hoe werkt het? U moet het achterdeksel openklappen. Daar zitten twee kleine gaatjes in het binnendeksel. Het sleuteltje past in het ene gat om de veer op te winden, en in het andere gat (vaak via de voorkant of achterkant) om de wijzers handmatig te verzetten. Dat dit originele sleuteltje er na 150 jaar nog bij zit, is een enorm pluspunt!

2. De Kast en het Onbeschreven Schild

• Het Cartouche: De achterkant toont een prachtig gegraveerd bloemen- en bladerenmotief met in het midden een heraldisch schild (een cartouche). Dit schild is leeg. Dat was destijds opzet: de koper kon hier later zijn eigen initialen of familiewapen in laten graveren. Dat het leeg is gebleven, betekent dat het puur als confectiestuk is gedragen.
• Materiaal: Ook dit is een zilveren kast (vaak .800 zilver). Aan de randen (vooral bovenin op foto 1) zie je de typische groene oxidatie van het koper dat in het zilver verwerkt zit. De hals en de draagring zijn hier gelukkig nog volledig intact.

3. De Wijzerplaat en de Wijzers

• De Indexen: Een prachtige, klassieke indeling met Romeinse urencijfers en een buitenring met rode Arabische minutennotaties (5, 10, 15... tot 60).
• De Wijzers: Dit zijn zeer fijne, prachtig opengewerkte koperen of goudkleurige wijzers. De secondewijzer onderaan is erg dun en minimalistisch, wat perfect past bij de vroege stijl.
• Staat: De emaille wijzerplaat heeft helaas de bekende "haarscheuren" (craquelé) en wat randschade/vervuiling aan de linkerkant (tussen de 7 en 10 uur). Dit komt vaak omdat men vroeger met de sleutel wel eens uitschoot bij het verzetten van de wijzers. Het glaasje lijkt hier wel van echt mineraalglas te zijn.

De Analyse van het vijfde Horloge , foto´s met nummer 5

1. De Kast en de Stempel
Het absolute geheim van dit horloge zit op de achterkant. In het midden van de nikkelen kast staat een ronde stempel met een tekst die de functie meteen verraadt:

• Er staat in een cirkel: "CHEMIN DE FER" (Frans voor spoorweg).
• In het centrum van de cirkel staat de letters "A.C." of een vergelijkbare afkorting, wat vaak verwees naar een specifieke spoorwegmaatschappij of de controlerende instantie die deze horloges certificeerde of goedkeurde voor spoorwegpersoneel.

De geschiedenis: Rond 1900 was een stipte tijdmeting van levensbelang voor de spoorwegen om treinbotsingen te voorkomen. Machinisten, conducteurs en stationschefs droegen daarom uiterst robuuste, duidelijk afleesbare zakhorloges. Vaak werd het Roskopf-mechanisme (of een variant daarvan) gebruikt vanwege de schokbestendigheid en de betrouwbaarheid op de trillende stoomlocomotieven.
2. De Wijzerplaat en de Wijzers

• De Wijzerplaat: Dit horloge heeft in de loop der decennia helaas flink wat vocht of oliedampen gezien. Het glas (of celluloid) is erg dof, en de wijzerplaat eronder heeft een diepe, bruine patina en vlekken opgelopen. De grote Arabische cijfers (1 t/m 12) zijn sober en functioneel ontworpen voor een snelle aflezing.
• De Tijdverstelling: Net als bij uw allereerste twee horloges zien we hier op de 11-uurspositie weer het typische pen-set knopje (poussette). Dit bevestigt dat het uurwerk vanbinnen technisch sterk verwant is aan het Roskopf-systeem.
• De Wijzers: De koper- of messingkleurige wijzers hebben exact diezelfde sierlijke Louis XV-vorm als horloge 1 and 2. De secondewijzer onderaan op de 6-uurspositie ontbreekt of de as is leeg.
• De Kroon: De draagring (de boog bovenop) ontbreekt hier helaas ook, en de opwindkroon toont de messingkleur door de slijtage van het vele opwinden.