Het korte levensverhaal van Jacques Geerinckx (1913-1943) leest als een spannend jongensboek. Tijdens de zomer van 1913 werd hij in Aalst geboren als zoon van industrieel Leon en zijn echtgenote Louisa Maria Moyersoen. Zij was overigens de zus van Romain Moyersoen. Het gezin woonde aanvankelijk in de Stationsstraat, later in het kasteel Terlinden. Samen met zijn broers beleefde hij zijn jeugdjaren bij de scoutsbeweging. Wellicht daar ontpopte zich zijn ongeëvenaarde drang naar avontuur. Zijn zeer korte leven liep immers nooit langs de platgetreden paden.

Als prille twintiger werkte hij in het begin van de jaren dertig van de vorige eeuw op een plantage in Bujala in de provincie Zuid-Ubangi, in het noorden van Belgisch Kongo. Naderhand nam Geerinckx dienst in het leger. Bij het uitbreken van de oorlog had hij de graad bereikt van luitenant.

Al in 1941 deed de ouderlijke woning dienst als schuilplaats voor ondergedoken Britse militairen. Na verloop van tijd begeleidde Geerinckx hen dan naar de Frans-Spaanse grens om op die manier opnieuw hun vaderland te bereiken. Liefst twaalf keer zou hij die gevaarlijke tocht ondernemen. Terwijl hij tussen twee ondernemingen door een pint ging drinken in zijn stamcafé ’t Pompierken wisten slechts weinig Aalstenaars waarmee hij zich precies bezighield.

In de herfst van 1942 besloot hij dan om zelf de overtocht naar Engeland te wagen: hij voelde zich bedreigd door de Gestapo en het werd hem hier een beetje te warm onder de voeten. Onderweg in Spanje wed hij gearresteerd en opgesloten en pas na verschillende maanden uitgeleverd aan Engeland. Daar werd hij opgenomen in de Belgische Inlichtingendienst, een wekenlange harde opleiding zou volgen. Vooral zijn vertrouwdheid met de situatie in België en het feit dat hij via zijn familie banden had binnen de hoogste Belgische kringen, maakte Geerinckx een interessante figuur binnen de organisatie.
Tegen mei 1943 was hij klaar om terug te keren naar België, voorzien van een vals paspoort op naam van Brusselaar Jacques Gerard en ettelijke tienduizenden Belgische en Franse franken en ongeveer 90.000 Amerikaanse dollar. Al het geld moest dienen om de geallieerden verder te helpen bezet België te ontvluchten. Vanop een vliegveld ergens in Engeland stapte Geerinckx in een Dakota, het was de bedoeling om hem met een parachute te droppen ergens boven België.

Tijdens de sprong in de nacht van 13 op 14 mei boven het dorpje Soy liep het echter fout af. ’s Anderendaags vond gemeentesecretaris Galand in de buurt van het kerkhof het levenloze lichaam. De parachute lag vlakbij. Het was meteen duidelijk dat het hier niet ging om een gewone militair. Naast de valse papieren en het aanzienlijke geldbedrag droeg Geerinckx onder zijn overall een gewoon burgerpak met gewone burgerschoenen. De gealarmeerde Duitse instanties vermoedden meteen geheime akties van de weerstand in de buurt van Soy en Marche maar konden na wekenlang onderzoek niks bewijzen.
Geerinckx zelf werd met gepaste eer begraven in Soy. Na de oorlog zou de Britse veldmaarschalk Montgommery zijn persoonlijke dank uitspreken tegen de familie van de onfortuinlijke held. BRON Aalst Vroeger en Nu