Originele lithografie van Anto Carte Het stelt La voor. De totale afmetingen zijn 31 cm hoog bij 24 cm breed. Linksonder staat zijn monogramstempel. Houten frame met houder.

Schilder (vooral van monumentale werken), lithograaf, aquarellist, ontwerper, scenograaf en illustrator. Student aan de Académie de Mons bij A. Boulard en E. Motte, daarna aan de Académie de Bruxelles bij C. Montald, J. Delville en E. Fabry. Werk samen met Leon Bakst aan de decors voor Diaghilevs balletten in Parijs. Als bewonderaar van P. Puvis de Chavannes en de heer Denis ontdekte hij de Florentijnse en Sienese schilders van de 15e eeuw in het Louvre. Tijdens een reis naar Italië maakte hij kennis met de techniek van het frescoschilderen, voordat hij naar Marokko vertrok. Stichtend lid van de Nervia-groep in 1928. Tegelijkertijd expressionistisch, symbolistisch en mysticus schildert hij bijbelse taferelen op de manier van de schilders van het Quattrocento en Bruegel waarin de hoofdrolspelers de trekken aannemen van boeren, zeelieden of arbeiders. De meeste van zijn schilderijen tonen grote, vlakke tonen en onthullen een diepgaande tekenwetenschap, expressieve kracht en een verlangen naar decoratieve synthese. Benoemd tot professor aan de E.N.S.A.A.D. (La Cambre, Brussel) van 1929 tot 1932, daarna aan de Academie van Brussel, waar hij C. Montald opvolgde in het atelier voor decoratieve en monumentale kunst. In 1951 werd hij verkozen tot lid van de Koninklijke Academie van België. Neem deel aan de groep „Les Imagiers Belges” met V. de Saedeleer, G. van de Woestyne, I. Opsomer en de beeldhouwer M. Wolfers, kunstenaars gepresenteerd door de „Pour l'Art” -kring op de Salon d'Automne in 1921 in Parijs. Tijdens een tentoonstelling in het Carnegie Museum of Art in Pittsburgh (Pennsylvania) in 1925 werden alle zestig tentoongestelde schilderijen verkocht. In 1929 ontving hij de gouden medaille op de internationale tentoonstelling van Barcelona.