"Autofictions" van de Franse kunstenaar Jean-Pierre Marquet, gedateerd op zaterdag 12 maart 2016.

Het werk combineert tekst met abstracte en figuratieve tekeningen (waaronder een hand die een pen of penseel vasthoudt). De tekst bevat een filosofisch en artistiek statement:
Bovenaan: "Het vrije onderzoek, de fantasie, het visuele denken..."
Onderaan: De kunstenaar pleit voor "nutteloze kennis" en stelt dat zijn autoficties zich radicaal verzetten tegen de dominante economische belangen. In plaats daarvan kiest hij voor "het vergeten in de tekening, de fantasie, het lentefeest en het plezier."
Het is een reflectie op creatieve vrijheid buiten de kaders van commerciële logica.

Een selectie van platen waarin schilderkunst en fotografie worden gecombineerd, maar ook aantekeningen en commentaar van de auteur over de kunstwereld.
Déséblouir
Auteur : Jean-Pierre Marquet
verschenen: juni 2017
Uitgever : Adverse
ISBN : 979-10-95922-12-4
EAN13 : 9791095922124
Portfolio in Karton met losse bladen
Aantal pagina’s : 112
H: 42 cm /B 30cm/D 5 cm
Gewicht: 2410 g

Meer info zie: La planche comme poème. À propos de Déséblouir de Jean-Pierre Marquet.
(https:laviemanifeste.com/archives/11744)

Zomertentoonstelling bij Contrebandes, ter gelegenheid van de publicatie van een portfolio bij uitgeverij Adverse. “Hier en daar vrije exploratie beoefenen, het vergeten in tekenen, fantasie, lentefeest en plezier“.
Vanaf 1993 zet Jean-Pierre Marquet zich in voor een langdurig werk dat hij nooit zal opgeven. Hij geeft dan aan dit steeds evoluerende, diepe werk de naam Autofictions, in een tijd waarin deze term nog een betekenis had die openstond voor stimulerend onderzoek.
Door op grote A3-platen tekeningen en collages, fotografie en schilderingen, notities en verbeteringen, commentaren over kunst en zelfreflectie te combineren, creëert Marquet een dubbelganger als maker die zichzelf zoekt, waarbij het proces van het ontwikkelen van een kunstenaarsidentiteit wordt onthuld vanuit en voorbij een stripboek dat ons voortdurend zijn mogelijkheden blijft tonen.
Enkele vierentwintig jaren later, twaalf zelfuitgegeven verzamelbundels, een catalogus en een handvol tentoonstellingen later, presenteert Déséblouir een selectie van 112 platen gekozen uit deze twaalf laatste jaren met de ambitie om ÉÉN samenhangend boek te realiseren.
Een voorstel voor een 'voltooid' werk, onttrokken door een subjectieve externe visie uit de oneindigheid van potentiële werken die aanwezig zijn in een werk dat het onvoltooide, het open, het onderzoek en de eeuwige herstart claimt.