Beschrijving
Pictura Subastas presenteert dit magnifieke kunstwerk behorend tot Miquel Torner de Semir, dat een landschap uit het platteland weergeeft, fragmentarisch in velden, paden en gebouwen onder een golvend en mysterieus luchtruim, evocerend aan het geheugen van het land en de stille echo van de mens. De schilderkunst onderscheidt zich door uitstekende techniek en de grote schilderskwaliteit die wordt overgebracht.· Afmetingen van het werk: 60x81x2 cm.· Oliekleur op doek, met handtekening door de kunstenaar linksonder: Miquel Torner de Semir.· Het werk verkeert in een goede staat van conservatie.Het werk komt uit een exclusieve particuliere collectie in Girona.Belangrijke noot: de inbegrepen foto's maken integraal deel uit van de beschrijving van het lot. Digitale voorstelling in een indicatieve mockup; er kunnen verschillen bestaan ten opzichte van het werkelijke artikel in kleur, schaal en details.Het schilderij zal professioneel worden ingepakt door een IVEX-expert, met gebruik van hoogwaardige materialen om de bescherming te garanderen. De prijs voor verzending dekt zowel de kosten van professionele verpakking als het eigen transport.De verzending zal plaatsvinden via Correos of GLS met tracking. Internationaal verzenden is mogelijk.------------------------------------------------------------------Dit schilderij toont een landschap van abstracte aard en diep evocerend, georganiseerd door een opeenvolging van onregelmatige vormen die doen denken aan akkers, terreinfragmenten, kleine gebouwen en uitgestrekte natuurlijke uitgestrektheden gezien vanuit een verhoogd perspectief. De compositie is onderverdeeld in grote horizontale banen, hoewel binnen elke band een complex weefsel van lijnen, oppervlakken, krommen en cromatische contrasten zich ontvouwt. De blik ontdekt een denkbeeldig terrein waarin de aarde het grootste deel van de ruimte inneemt, terwijl een onrustige en golvende hemel zich uitstrekt over de horizon. De scène bezit iets herkenbaars en tegelijk mysterieus: het lijkt een werkelijk bestaan van een plek te tonen, getransformeerd door geheugen, emotie en de tijd die verstrijkt.Het bovenste gebied wordt gedomineerd door een hemel van witte, grijze, blauwachtige en gelige tinten, doorkruist door lange gebogen lijnen die van het ene uiteinde naar het andere bewegen. Deze golvingen suggereren wolken, luchtstromen of atmosferische bewegingen die het firmament doorkruisen. Het betreft geen statische hemel, maar een ruimte vol energie, waarin elke lijn de drang van de voorgaande lijkt te verlengen. De vormen liggen over elkaar en grenzen horizontaal en creëren de indruk van een aanhoudende wind die voortdurend het onderliggende landschap verandert.Aan de rechterbovenhoek verschijnt een grote ovale vorm gevormd door meerdere concentrische contouren in wit, grijs, rossige en donkere tinten. Deze vorm kan een wolk, een werveling, een geopend oog boven het landschap of zelfs een ster in de hemel herinneren. Zijn aanwezigheid introduceert een symbolische en raadselachtige component, omdat het schijnbaar stilweg het hele gebied observeert. De opeenvolging van ovalen leidt de blik naar het centrum en creëert een krachtig aantrekkingspunt binnen een zone die wordt gedomineerd door horizontale beweging.De horizon wordt bepaald door een uitgestrekte band van grijzen, witten en donkere blauwen die de hemel van de aarde scheidt. Zijn lange, kronkelende vormen roepen verre bergen, stromingen van water, nevelbanken of golvend terrein op gezien van grote afstand. De blauwe lijnen glijden parallel en geven een gevoel van diepte, alsof het landschap veel verder doorloopt dan de zichtbare grenzen. Deze tussenband fungeert als een serene overgang tussen de uitgestrekte lucht en de dichtheid van het onderliggende terrein.De aarde neemt het grootste deel van de compositie in beslag en verschijnt verdeeld in talrijke oneffen vormen. Sommigen zijn driehoekig, anderen rechthoekig, trapeziumvormig of volledig onregelmatig, alsof het land over jaren heen geordend werd volgens de natuurlijke relief-tekens. Deze verdelingen kunnen doen denken aan gecultiveerde velden, landelijke paden, muren, daken of kleine percelen bekeken vanaf een heuvel. Elk fragment heeft zijn eigen chromatische en visuele identiteit, maar allen blijven verbonden binnen een gemeenschappelijke structuur.In het centrale gebied concentreren warme kleuren zich sterk, vooral oranje, rossige, aardetinten en roze. Deze oppervlakken lijken te corresponderen met belichte terreinen, pas ontgonnen velden of daken gegroepeerd in een kleine nederzetting. Hun helderheid contrasteert met de grijzen, zwart en bruin die eromheen liggen, waardoor ze visueel naar voren komen en een van de belangrijkste aandachtspunten worden. Kleine turkooisaccenten verspreid tussen deze gebieden brengen frisheid en suggereren begroeiing, water of vonkjes licht.De diagonale lijnen die door sommige velden lopen, introduceren een duidelijke indruk van agrarische orde. Winkeld oppervlaktes zijn doorkruist door parallelle stroken die doen denken aan sporen, terrasbouw of wegen die in de aarde zijn getekend. Deze herhalingen brengen ritme en laten toe de menselijke tussenkomst in het landschap in te beelden, hoewel geen figuur zichtbaar is. Het gebied lijkt niet wild of volledig verlaten, maar georganiseerd door een stille aanwezigheid die elk perceel heeft verdeeld, bewerkt en bewoond.In het middelste rechtergedeelte verschijnen meerdere halfcirkelvormige vormen en kleine donkere openingen die geïnterpreteerd kunnen worden als deuren, tunnels, ramen of architectonische elementen. Deze details suggereren het bestaan van gebouwen geïntegreerd in het terrein, misschien landelijke woningen, opslagplaatsen of gebouwen van een kleine gemeenschap. De vormen worden niet letterlijk gepresenteerd, maar ingetogen tussen de aardse en grijze oppervlakken. Deze ambiguïteit laat de kijker blijven pendelen tussen contemplatie van het landschap en perceptie van een verdichte stad.De compositie lijkt twee gelijktijdige perspectieven te verenigen. Aan de ene kant wordt het land vanuit een verhoogde positie bekeken, alsof de velden en verdelingen vanuit de lucht worden gezien. Aan de andere kant worden sommige vormen frontaal getoond en herinneren muren, gevels, deuren en daken die op afstand worden gezien. Deze combinatie verstoort de ruimtelijke logica en transformeert het landschap in een mentale afbeelding, vergelijkbaar met een kaart opgebouwd uit herinneringen. De toeschouwer staat niet voor een exacte beschrijving van de plek, maar voor een vrije interpretatie van zijn essentie.In de middelste en lagere band vallen verschillende donkere structuren op die doorkruist zijn door zeer nabije verticale lijnen. Deze vormen kunnen herinneren aan hagen, palen, houten gevels, industriële gebouwen of velden die in rijen zijn ingezaaid. Hun herhaling legt een sterk contrast met de open en heldere oppervlakken daaromheen. De verticale lijnen brengen vastberadenheid en dichtheid, waardoor schaduwkanten ontstaan die bepaalde fragmenten van het terrein beschermen of scheiden.Aan de veel rechts ligt een grote rechthoekige vorm in bijna zwart, doorkruist door talrijke horizontale lijnen in okerkleur. Zijn aanwezigheid is krachtig en fungeert als een soort visuele grens. Het kan herinneren aan een gevel, een bewerkt perceel, een gesloten jaloezie of een door het landschap gebouwde structuur. De regelmaat van zijn banen contrasteert met de vrijheid van de omringende vormen, en brengt een gevoel van discipline en orde in een compositie die overheerst door irregulariteit.Linksonder bevindt zich een brede zone met bruine, zwarte en rossige oppervlakken die diepte en gewicht toevoegen. Sommige worden doorsneden door golvende oranje lijnen, vergelijkbaar met geologische lagen, kronkelende paden of ondergrondse stromingen. Deze golvingen vormen een visuele relatie met de lijnen in de hemel, alsof de atmosferische beweging weerklinkt in de diepten van de aarde. Zo worden de boven- en onderkant met hetzelfde organische ritme verbonden.In de voorgrond ontvouwt zich een opeenvolging van grote heldere en donkere fragmenten die lijken een kijker tegemoet te komen. Verouderde witte, grijze, crèmekleurige, bruine en zwarte tinten vormen een structuur die lijkt op rotsen, gebroken terrein of verweerde muren. Hun duidelijke contouren geven de indruk van een oude en robuuste aarde. Een aantal oppervlakken lijkt precies in elkaar te passen als puzzelstukjes, terwijl andere zich overlappen en de continuïteit van de ruimte doorbreken.De kleine restanten van woorden en tekens die op bepaalde zones zijn ingebracht, voegen een dimensie toe die verbonden is met geheugen en tijdsverloop. Ze worden waargenomen als overblijfselen van oude verhalen, vergeten documenten of gedeeltelijk uitgewiste boodschappen. Hun aanwezigheid biedt geen concreet verhaal, maar roept wel de indruk op dat dit gebied menselijke sporen bewaart. Het landschap lijkt niet alleen te bestaan uit velden, paden en gebouwen, maar ook uit herinneringen die zich opstapelen en fragmenten van vorig leven.Het kleurenpalet wordt gedomineerd door grijs, witten, zwart, bruin, oker en aardetinten. Deze kleuren geven soberheid en maken de aarde tot de grote protagonist van de scène. De compositie krijgt echter leven door oranje, rossige, paarse, groen en turquoise die strategisch zijn verspreid. De levendige accenten fungeren als kleine vonkjes van hoop en vitaliteit in een ruwe, oude en stille omgeving.Turkooizen hebben speciale betekenis, hoewel ze op beperkte plekken voorkomen. Ze verschijnen tussen de warme percelen, naast de donkere zones en boven enkele grijze vormen, waardoor visuele verbindingen door het hele werk ontstaan. Ze kunnen kleine groengebieden, waterreservoirs, lumineuze daken of reflecties van een verre hemel voorstellen. Hun intensiteit doorbreekt de zwaarte van aardetinten en voegt een frisse vibratie toe die uitnodigt elk hoekje grondig te verkennen.Het licht lijkt onregelmatig over het gebied te verdelen. Sommige heldere percelen ontvangen een intense belichting en vallen op als oppervlakken die aan de zon zijn blootgesteld, terwijl andere in diepe schaduw blijven. Deze afwisseling geeft een gevoel van reliëf en laat het landschap lijken alsof het bestaat uit hoogteverschillen, kloven, hellingen en overlappende gebouwen. De helderheid komt niet voort uit een duidelijke identificeerbare bron, maar lijkt uit het binnenste van bepaalde fragmenten te komen.Het ontbreken van menselijke figuren versterkt de stille en contemplatieve sfeer. Toch geven de verdelingen van het terrein, mogelijke gebouwen, geordende rijen en kleine geschreven overblijfselen een indirecte menselijke aanwezigheid aan. Het landschap lijkt lange tijd bewoond, bewerkt en gewijzigd te zijn geweest, hoewel het nu in rust verkeert. Deze tegenstelling tussen vroegere activiteit en huidige kalmte geeft het werk een opmerkelijke emotionele diepgang.Het is voorstelbaar dat de scène een landelijk gebied toont na de oogst, wanneer de velden verschillende kleuren vertonen afhankelijk van het gewas en de toestand van de aarde. Het kan ook een gemeenschap vanuit grote hoogte bekeken voorstellen, met daken, straten, muren en kleine groene ruimtes die in geometrische vormen zijn omgezet. De ambiguïteit is een van de grootste aantrekkingskrachten van het werk, omdat het elke keer bij het kijken nieuwe associaties mogelijk maakt.De hemel en de aarde houden een intens gesprek. De lijnen van de hemel zijn ruim, vloeiend en golvend, terwijl de aardse scheidingen dicht, gebroken en compact zijn. De hemel staat voor beweging en vrijheid; de aarde voor stabiliteit en geheugen. Daartussen verschijnt de horizon als een ontmoetingsruimte, waar bergen of verre wolken de overgang verzachten en een visuele pauze brengen.De grote ovale vorm van de hemel kan worden geïnterpreteerd als een aanwezige die toezicht houdt over het gebied vanuit de hoogte. Zijn gelijkenis met een oog transformeert het landschap in een bijna symbolische scène, gerelateerd aan observatie, bewustzijn of herinnering. Het kan ook worden gezien als een wolk gevangen in een cirkelende beweging of als een zon verborgen achter atmosferische lagen. Het werk legt geen eenduidige interpretatie op, maar laat de mogelijkheid voor meerdere betekenissen open.Er is bovendien een krachtige indruk van accumulatie. De percelen, de muren en de oppervlakken lijken gevormd te zijn door opeenvolgende historische lagen. Elk fragment behoudt een andere kleur, een eigen ritme en uiterlijk, alsof het bij een specifieke periode hoort. Het landschap wordt zo een soort visueel archief waarin natuur en mens tekenen hebben achtergelaten die in lagen liggen. Niets lijkt geheel nieuw of geheel verdwenen.De balans van de compositie ontstaat uit de tegenstelling tussen orde en spontaniteit. Sommige zones vertonen parallelle lijnen, regelmatige verdelingen en duidelijk georganiseerde structuren; andere ontwikkelen zich via vrije contouren, onregelmatige vlekken en onverwachte veranderingen. Deze coëxistentie brengt dynamiek zonder de eenheid van het geheel te doorbreken. De kijker kan van de centralere rode velden naar de donkerdere gebieden onderaan bewegen, terugkeren naar de horizon en eindigen bij de grote wervel van de hemel.De scène straalt een combinatie van kracht, melancholie en sereniteit uit. Aardetinten roepen de soliditeit op van een oud landschap, terwijl grijstinten en zwart slijtage, stilte en diepte suggereren. De kleine kleuraccenten brengen echter een gevoel van levendigheid en vitaliteit. Het gebied lijkt talloze veranderingen te hebben ondergaan en heeft nog steeds het vermogen zich te vernieuwen onder een hemel in voortdurend beweging.Samengevat beeldt het werk een uitgestrekt landschap uit dat fragmentair is verdeeld in velden, paden, muren en mogelijke constructies, gezien vanuit een verhoogd perspectief en omgeven door een hemel met golvende vormen. De rijkdom aan grijs, bruin, oker, oranje en zwart geeft diepte en karakter aan de aarde, terwijl de turquoise, rossige en paarse accenten licht en vitaliteit toevoegen. De onregelmatige percelen, de geordende rijen, de donkere structuren en de mysterieuze ovale vorm van de hemel maken van de scène een poëtische visie op het landschap, waarin natuur, geheugen en menselijke aanwezigheid samensmelten in een intense, enigmatische en gelaagde afbeelding.
Hét online veilinghuis voor jou!
Catawiki is het meest bezochte online platform in Europa voor bijzondere objecten geselecteerd door experts, en biedt wekelijks meer dan 65.000 objecten aan voor de veiling. Het is onze missie om onze klanten een spannende en probleemloze ervaring te bieden bij het kopen en verkopen van bijzondere, moeilijk te vinden objecten.
Waarom Catawiki?
Ga snel naar de website van Catawiki om mee te bieden op dit item
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
Bezorgt in heel België
0x bekeken
0x bewaard
Sinds 31 jul '26
Zoekertjesnummer: a165085184
Populaire zoektermen
Kunst | Schilderijen | Klassiekschilderijen. leon engelenschilderijenschilderijenschilderijen dendermondeantieke schilderijenoude schilderijenschilderijen rik muldersschilderijen paul boonaertschilderijen demanschilderijen van loockeschilderijen bruggeschilderijen juul keppensklassieke schilderijenbrabantia frietsnijder in Keuken | Keukenbenodigdhedenbabymoov nutribaby in Babyvoeding en Toebehorenautoradio alpine in Autoradio'sstacaravan voortent stacaravan in Stacaravanslebsa in Gelegenheidskledingb�che remorque in Aanhangers en Bagagewagensfuel in Banden en Velgenkruimeldief stofzuiger in Stofzuigersoude stempel in Kunst | Litho's en Zeefdrukkenparelmoer in Carrosserie