"Marchande de fleurs et jeux d’enfants au parc", rond 1885_1890Twee ingelijste tekeningen samen (elke tekening 12x7 cm)Aquarel en potlood ondertekend met het stempel van de kunstenaar.Herkomst: zeer fraaie particuliere collectie, Frankrijk (Parys)Émile Schuffenecker, geboren op 8 december 1851 in Fresne-Saint-Mamès, en overleden op 31 juli 1934 in Parijs, is een Franse postimpressionistischer schilder van de School van Pont-Aven.Zijn vader, Nicolas Schuffenecker (1829–1854), een kleermaker van Alsacische oorsprong, sterft wanneer Claude-Émile Schuffenecker nog maar twee jaar oud is. Een korte tijd later verhuist weduwe Schuffenecker met haar twee zoons naar Meudon, nabij Parijs, waar familieleden wonen, en vindt werk in een wasserij. Later wordt Schuffenecker opgevangen en opgevoed door de zuster van mevrouw Schuffenecker, Anne Fauconnet Monnet, en haar man Pierre Cornu, in Parijs. Hij gaat naar een onderwijsinstelling van de Broeders van de H. E. en begint daarna te werken in de handel van zijn oom, die chocolade en koffie verkoopt in een winkeltje in de Halles-wijk.Een bankmakelaarIn 1871 treedt Émile Schuffenecker als effectenmakelaar in dienst bij Bertin. Op 28 februari 1872 ontmoet Schuffenecker Paul Gauguin; de twee worden goede vrienden (de laatsten noemt hem soms « Schuff »). Émile Schuffenecker volgt avondlessen tekenen aan de Stad Parijs en neemt lessen bij Carolus-Duran en Paul Baudry. Samen met Gauguin bestuderen ze schilderijen van meesters in het Louvre en werken ze aan de Académie Colarossi in Parijs.In 1880 trouwt Schuffenecker met zijn nicht Louise Lançon, waarmee hij een dochter krijgt, Jeanne (geboren in 1882), en een zoon, Paul (geboren in 1884). Het paar ontvangt regelmatig kunstenaars als Guillaumin en Pissarro. Hij exposeert op de Salon van 1880 en 1881. Na de beurscrisis van 1881 besluit Émile Schuffenecker, net als zijn vriend Gauguin, schilder te worden. In januari 1882 behaalt Schuffenecker de eerste prijs op de tekenopleiding en geeft hij academische tekeningles aan het lycée Michelet in Vanves. In 1884 is hij een van de medeoprichters van de Salon des Indépendants nadat hij was geweigerd voor de Salon van 1883. In dat jaar nodigt hij Berthe Morisot en Édouard Manet uit om zijn werk in zijn atelier te komen bekijken. Deze raadt hem aan om met de impressionisten te exposeren. Pissarro, die ook werd uitgenodigd, weigert zijn werk als niet interessant te beschouwen. Terwijl Gauguin naar Martinique vertrekt, zorgt Schuffenecker voor zijn zoon Clovis Gauguin. In Concarneau ontmoet Schuffenecker in juli 1886 de schilder Émile Bernard, aan wie hij een aanbevelingsbrief geeft om Gauguin in te leiden.Het synthétismeGauguin en Schuffenecker schilderen regelmatig in Pont-Aven, in Bretagne, waar laatstgenoemde zijn portret (Schuffenecker, à Pont-Aven) maakt en een caricaturale tekening met de aanduiding Synthétisme. In een brief van oktober 1888 schrijft Gauguin: « Een advies: kopieer niet te veel naar de natuur, kunst is abstractie; haal het uit de natuur door erover te dromen terwijl je er voor staat, en denk meer aan de schepping dan aan het resultaat. Dat is de enige manier om naar God te opstijgen door te doen wat onze goddelijke Meester deed: scheppen. »Het werk van Schuffenecker is inderdaad een reeks citaten, gekenmerkt door verschillende invloeden: pointillisme, Degas, Gauguin, enz. En het is Schuffenecker die een lokaal vindt, het café Volpini, waar de post-impressionisten kunnen exposeren. Hij geeft Gauguin regelmatig geld om zijn reizen voor te bereiden, voordat hij Gauguin vertegenwoordigt wanneer die in de eilanden is, en voordat hij met hem op de muur raakt na de dood van Clovis. Volgens Gauguin is Schuffenecker slechts een gemankeerde arriviste, geboren om arbeider, conciërge of koopman te zijn, een besluiteloos iemand die alles van anderen verwacht om ooit een “meneer” te worden die eigenaar kan zijn.In 1903 vraagt zijn vrouw scheiding aan; volgens Gauguin3 een echte harpie die zijn man niet langer verdraagt en hem als een idioot beschouwt.Zijn collectie wordt geliquideerd: ze bestaat uit 7 Cézanne, 7 Van Gogh (De Facteur, De Barmhartige Samaritaan, een Arlésienne, een versie van de Zonnebloemen, Herinnering uit de tuin in Etten waarvan sommige schilderijen aan Chtchoukine verkocht zijn), en vele Gauguin (waaronder De Gele Christus), Japanse houtsneden en tekeningen van Odilon Redon. Hij is depressief. Gepassioneerd over sociale kwesties predikt hij aan zijn leerlingen dat tekenen niet aangeleerd kan worden en dat sociale problemen opgelost kunnen worden door « de confiscatie van erven ten voordele van de maatschappij ». Door de staat op verlof gesteld, gaat hij met pensioen.Hij exposeert nog in 1912 en 1917 op de Salon des Indépendants.In de jaren 1920 ontmoet hij in de Ruche de fauve-schilder Victor Dupont, die hem liefdevol aanspreekt als « Schuff le Rouge », vanwege zijn anarchistische sympathieën5.Hij sterft in Parijs in 1934. De schilder Jacques Schuffenecker (1941-1996) is zijn kleinzoon.Vertwijfelingen over vervalsingenZonder een werkelijk persoonlijke stijl en de laatste jaren van zijn leven het aanhangend van anarchistische ideeën, is Schuffenecker herhaaldelijk (vanaf de jaren 1920 en na zijn dood) beschuldigd van het vervaardigen van vervalsingen6, waaronder vervalsingen van Vincent van Gogh (Le Jardin à Auvers en Le Jardin de Daubigny)7. In 1927 erkende Schuffenecker dat hij de Grand Arbre à Montbriand van Van Gogh had “afgerond”, evenals schilderijen van Cézanne, een landschap van L'Estaque, Portret van Cézannes vrouw en een Uitzicht op het Jas de Bouffan. Waarschijnlijk heeft Schuffenecker, die Van Goghs werk zeer nauwkeurig bestudeerde, ook een of meer versies van Van Goghs Zonnebloemen en van Daubignys Tuin voltooid, beide in zijn bezit sinds 1894. De kwestie rond de auteurschap van Daubignys Tuin werd in 2004 door het Hof van Cassatie afgedaan, dit schilderij is wel Van Gogh toebeschreven9. Volgens Jill-Elyse Grossvogel, auteur van het catalogusraisonné van Schuffenecker, is het niet vastgesteld dat Schuffenecker doelbewust vervalsingen van Van Goghs werk vóór 1900 heeft vervaardigd. Voor latere werken zou het catalogus binnenkort de titels en data moeten kunnen preciseren10.WerkenPortret van Madame Champsaur (1890), Musée des Beaux-Arts de Pont-Aven11Portret van Adelswärd-Fersen, Meditatie (rond 1901), National Gallery of Art, Washington, DC, Fonds Bruce Ailsa Mellon.Musée d'art et d'histoire de MeudonHet laatste landarbeider van Meudon, olie op doek, 1884De hooivorkwagen, olie op doek, 1886Het scheepswas-bootje, olie op doek, 1881Musée des Beaux-Arts de Brest12 :De brug, pastelpapier, 30 x 40,5 cm13 ;Vlagsschip op zee, pastels op papier, 23,5 x 15,5 cm14 ;Graaien en kliffen bij dageraad, pastelpapier, 14 x 20 cm15 ;Marinelandschap, kliffen, pastelpapier, 12,5 x 18 cm16 ;Bos bloemen met rood bladerwerk, pastelpapier, 13,5 x 17,5 cm17 ;Breton landschap, rotsen, pastelpapier, 23 x 14,5 cm18 ;Marinelandschap, Etretat, pastelpapier, 11 x 17 cm19 ;Klip en punt, Normandië, pastelpapier, 13,5 x 18,5 cm20 ;Jonge meisje met lang haar, pastel op papier, 19,6 x 28,8 cm21 ;De open plek, houtskool op papier, 39 x 31 cm22 ;Het jongetje, pastel op papier, 33,7 x 23,7 cm23 ;Marie Grandcerre, potlood, 25 x 16 cm24 ;Scène in een Bretonse vissershaven, houtskool op papier, 31 x 24 cm25 ;Model van een affiche voor het tijdschrift l’Eclair, pastel op papier, 65,2 x 49,7 cm26.


Hét online veilinghuis voor jou!

Catawiki is het meest bezochte online platform in Europa voor bijzondere objecten geselecteerd door experts, en biedt wekelijks meer dan 65.000 objecten aan voor de veiling. Het is onze missie om onze klanten een spannende en probleemloze ervaring te bieden bij het kopen en verkopen van bijzondere, moeilijk te vinden objecten.


Waarom Catawiki?

Lage veilingkosten

Al onze objecten zijn gecontroleerd door onze 240+ experts

24/7 meebieden in onze app

Biedingen zijn alleen geldig via de website van Catawiki.