Henry-Victor WOLVENS – Mediatie van een monnik
Eenzelfde lithografie bevindt zich als bladzijde 93 in het portfolio van Emile Verhaeren, Les Moines, originele lithografieën van H.-V. Wolvens, uitgeverij Jean-Robert Delahaut, Parijs - Brussel, [1973], 140 p., groot 4º, 41,5 x 31,5 cm, losse bladen, bedrukte omslag met vulling, uitgave in rood kunstleer.
Illustraties van 12 kleurenlithografieën, waarvan 4 op dubbele pagina en 8 op enkele pagina, en een veertigtal composities in de tekst in zwart.

LITHOGRAFIE in potlood handgesigneerd door de kunstenaar recht onderaan en links onderaan E/A - In de context van lithografie verwijst de term E/A of Épreuve d'Artiste naar een speciale afdruk die wordt gemaakt tijdens het drukproces van een kunstwerk. Deze proefdrukken zijn vaak in een beperkte oplage gedrukt en worden gebruikt door de kunstenaar zelf of de drukker om het resultaat te beoordelen voordat de genummerde oplage wordt gedrukt. Een artist proof is vaak beschouwd als waardevoller en zeldzamer dan de genummerde exemplaren, omdat ze meestal in een kleiner aantal worden gemaakt.
Materiaal: 'Papier Vélin d'Arches'
Degelijke passe-partout in harmonie met het werk en goud gekleurde houten kader
Afmetingen: H 57,5cm x L47,5
Werk zit achter glas.

BIO - Wolvens Henri Victor was een Belgische kunstenaar geboren in 1896 te Brussel en gestorven in 1977 te Brugge. Zijn kunstenaarsnaam was een pseudoniem voor Wolvenspergens, Henri Victor. Hij was een schilder, graficus en tekenaar. Opleiding aan de Academie te Sint-Joost-ten-Node o.l.v. H. Ottevaere, gedurende twee jaar beeldhouwen aan de Academie te Sint-Gillis, werkte in 1921-1922 in het atelier Labor te Elsene en Ukkel. Eerste individuele tentoonstelling in de galierie G. Giroux te Brussel in 1925. Reisde in 1929-1931 naar Praag en werkte o.m. in Frankrijk, in de Ardennen (Houffalize) en aan de Belgische kust. Vestigde zich na zijn huwelijk in 1930 definitief te Brugge.
Expressionist en animist (post-expressionis). Vond zijn inspiratie steeds in zijn nabije omgeving. De hoofdbekommernis in zijn werken bleef steeds het licht. Hij onderscheidde zich van de andere animisten, zoals bv. A. Van Dyck, W. Van Overstraeten en A. Dasnoy, door zijn dynamische techniek en een overheersend visueel ervaren van de werkelijkheid. Schilderde aanvankelijk nogal pessimistisch overkomende grootstadachterbuurten, stationnetjes, figuren aan de zelfkant van de maatschappij, interieurs, maar raakte in de ban van het licht en werd bij uitstek de schilder van zeegezichten, de haven, het strand, wandelaars op de dijk. Schilderde echter eveneens (kinder)portretten, figuren, landschappen, stillevens. Werkte in gulle en dikke verflagen en -vegen, krachtig en kleurrijk en met een bijzondere aandacht voor de sfeer en de lichtinval. Was lid van Compagnons de l’Art, Orientations, Jeune Peinture Belge en Kunst van Heden. Werk o.m. in de Musea te Brussel, Antwerpen, Elsene, Oostende, Brugge en Luik. Vermeld in het Lexicon van West-Vlaamse beeldende kunstenaars III, BAS II en Twee eeuwen signaturen van Belgische kunstenaars.