VTG affiche van tentoonstelling, stedelijk Museum Leuven.
zeer goede staat, 60 x 30 cm
Hans Theo Richter Dresden 1902 -Dresden 1969) was een Duits kunstschilder en graficus.
Richter verloor zijn vader vroeg, in 1903. In 1907 verhuisde de moeder naar Niederlößnitz (tegenwoordig een district van Radebeul). Nadat hij in 1918 was afgestudeerd aan het Realgymnasium in Radebeul, studeerde hij van 1919 tot 1923 schilderkunst en grafiek aan de Academie voor Kunsten en Ambachten in Dresden bij Paul Hermann, Arno Drescher en Georg Erler en in 1923 bij Josef Goller en Max Frey. In 1922 ontmoette hij Georg Richter-Lößnitz, in wiens atelier hij zijn eerste etsen mocht drukken. Van 1926 tot 1931 studeerde hij aan de Academie voor Schone Kunsten in Dresden bij Richard Müller, vanaf 1928 als masterstudent van Otto Dix. In 1929 verhuisde hij naar een atelier in Dresden, waar hij vanaf 1932 als freelancer werkte. Hij onderhield artistieke contacten met Karl Kröner en Paul Wilhelm.
In 1930 trouwde hij met Gisela Hergesell uit Breslau, die met kunstnijverheid in zijn levensonderhoud voorzag. Sindsdien brengen beiden elk jaar langere periodes van het jaar door in Breslau. De eerste werken werden aangekocht door het Silezisch Museum voor Schone Kunsten in Wrocław.
In 1932 ontving hij de Jubileumprijs van de stad Dresden, tegelijkertijd werd hij lid van de Duitse Kunstenaarsvereniging. In dat jaar organiseerde Richter zijn eerste solotentoonstelling in Dresden bij de Galerie Neue Kunst Fides. In 1933 ontving hij de Rome-prijs van de Duitse Kunstenaarsvereniging. Het daarmee gepaard gaande verblijf in Rome werd echter verhinderd door de nationaalsocialistische autoriteiten. In hetzelfde jaar portretteerde Otto Dix de Richters.
In 1935 ontmoette hij Gerhard Marcks, het jaar daarop ging hij op uitnodiging naar de International Graphic Art Exhibition van het Art Institute in Chicago en in 1937 bezocht hij de weduwe van Franz Marc.
Tijdens het nationaalsocialistische tijdperk was Richter verplicht lid van de Reichskulturkitele. Voor deze keer is zijn deelname aan 27 grote tentoonstellingen zeker gedocumenteerd. [1] Aan de andere kant werden in 1937 in het kader van de Duitse gezamenlijke actie "Ontaarde Kunst" van de Gemäldegalerie en het Kupferstichkabinett Dresden en van de Duitse Grafische Kunsttentoonstelling in Görlitz negen werken van Richter in beslag genomen en bijna allemaal vernietigd. [2] In 1938 ontving Richter de eerste prijs voor prenten op de International Graphic Art Exhibition in Chicago.
Graf van Hans Theo Richter op de begraafplaats van LoschwitzVrijgesteld van militaire dienst wegens lichamelijke ongeschiktheid, kon hij blijven werken en in 1941 ontving hij de Albrecht Dürer-prijs van de stad Neurenberg. In 1943 bezocht Richter Käthe Kollwitz in Berlijn. In het volgende jaar werd hij door Arno Drescher benoemd tot docent grafische kunsten aan de Staatsacademie voor grafische kunsten en boekhandel in Leipzig. Zijn vrouw stierf bij het bombardement op Dresden op 13 februari 1945 en tegelijkertijd verloor hij het grootste deel van zijn eerdere artistieke werk.
In 1947 werd Richter benoemd tot hoogleraar grafische kunsten aan de Academie voor Schone Kunsten in Dresden, een functie die hij bleef tot zijn pensionering in 1967. Bovendien raakte hij in dat jaar bevriend met Josef Hegenbarth en Wilhelm Lachnit en trouwde hij met zijn leerlinge Hildegard Fausten. In 1950 ontmoette hij Gustav Seitz.
In 1955 ontving hij de zilveren medaille op de Internationale Grafische Kunsttentoonstelling in Warschau. In 1956 reisde hij met Gerhard Marcks naar de Rembrandt-tentoonstelling in Amsterdam. In datzelfde jaar werd hij benoemd tot volwaardig lid van de Duitse Academie van Kunsten in Berlijn.
Richter reisde in 1958 met Otto Nagel naar Moskou en Leningrad. Later dat jaar ging hij voor drie weken naar Nederland om de Van Gogh-tentoonstelling in Amsterdam en de Kokoschka-tentoonstelling in Den Haag te zien. In 1959 werd Richter verkozen tot volwaardig lid van de Beierse Academie voor Schone Kunsten in München, waarna hij naar documenta II in Kassel reisde.
In de oostelijke zone en de DDR was Richter vertegenwoordigd op de meeste belangrijke centrale tentoonstellingen, ook van 1946 tot 1973 behalve 1953, op alle Duitse kunsttentoonstellingen of kunsttentoonstellingen van de DDR in Dresden.
In 1963 was hij aanwezig bij de opening van zijn tentoonstelling in het Muzeum Śląskie in Breslau en een jaar later bij documenta III in Kassel. In 1965 ontving hij de Burda-prijs voor grafische kunsten in München en de Nationale Prijs van de DDR. In 1981 vond de tentoonstelling "Hans Theo Richter en zijn studenten" plaats in het Berlijnse Centrum voor Kunsttentoonstellingen van de DDR.
poster