Mini Cooper

  • Kleine voorwielaandrijver
  • Cooper voorbehouden aan de benzines van het merk
  • Mini merk van BMW
  • Ruim aanbod van de zuinige One tot de snelle Cooper S
  • Ultrasportieve John Cooper Works-versie

De klassieke Mini die in 1969 werd geïntroduceerd en getekend was door automobiel genie Alec Issigonis, bleef in productie tot het jaar 2000. In de tussentijd was het complete Britse autolandschap veranderd. Merken als Morris en Austin, die ooit de Mini debuteerden, waren al lang ten onder gegaan, en BMW had het laatste bastion, Rover opgekocht. Het zag er echter geen toekomst meer in en trok de stekker uit. Maar niet voor het van Mini een merknaam had gemaakt. BMW dacht immers wat aan de te kunnen vangen met een kleine, guitige voorwielaangedreven stadswagen met een premium-imago, retro-vormgeving en erg veel personaliseringsmogelijkheden. En BMW had helemaal gelijk.

De nieuwe Mini, sinds 2001

BMW introduceerde z’n eerste Mini in 2001. Die auto had niets gemeen met de eerdere Mini’s, behalve dan dat ontwerper Frank Stephenson zich uitgebreid liet inspireren door het origineel. Met inbegrip van de talloze personaliseringsmogelijkheden. Een Mini kan je immers helemaal aan je smaak aanpassen, met een ruim pallet aan stripings, velgen, spiegeldesigns, dakstickers, vloermatten, gekleurde interieursierlijsten en ga zo maar door. Het bleek een gat in de markt, want al snel kreeg BMW de Mini niet meer aangesleept. Eerder bescheiden motoren kregen het gezelschap van een snelle Cooper S (eerst met een compressormotor, inmiddels met een turbomotor) en een nog sneller John Cooper Works-versie. Er kwam eerst een Cabrio (geïntroduceerd in 2005), maar inmiddels zijn er vele afgeleiden.

Drie generaties Mini

De eerste generatie sloeg meteen in als een bom. Tenminste, in Europa. Elders ter wereld (en niet in het minst in Amerika) vonden ze die Mini toch net iets te… mini. En daarom werd de Mini bij elke generatiewissel groter. Eerst in 2007 en dan nog eens in 2014. Puristen vinden dat het concept daardoor verwaterde, maar de auto werd er wel toegankelijker door. Het label Cooper kleeft al sinds de herlancering steevast op goed uitgeruste benzineversies. Zonder te overdrijven, zien ze er wat sportiever uit dan de instappers. Een aardige knipoog naar het Cooper-label dat op de originele Mini werd geïntroduceerd als een performance-label.

Allerlei versies

Na de Cabrio in 2005 volgde de eerste grote gamma-uitbreiding in 2008. Toen introduceerde Mini een break met de historisch verantwoorde naam Clubman. Die had een asymmetrisch koetswerk, met twee deuren (waarvan er één in tegengestelde richting openging) aan de passagierskant en één deur aan de bestuurderskant.

In 2011 werd een originele Mini Coupé aan de catalogus toegevoegd en in 2012 volgde een Mini Roadster. Twee versies die de kleine achterbank helemaal negeerden, maar slechts een beperkt succes kenden waardoor ze in 2015 alweer werden geschrapt. Opvolging daarvoor komt er niet. De in 2010 geïntroduceerde Mini Countryman, een hogere vijfdeurs crossover, is wel een succes. In 2014 stelde Mini ook een vijfdeursversie voor van z’n oermodel. Het probeert daarmee mee te groeien met z’n klantenbasis die voorheen vooral uit goed verdienende singles bestond, maar ook die beginnen aan een gezin. Met twee extra (kleine) deurtjes maakt Mini duidelijk dat er ook een kinderzitje op de achterbank past. Wie nog meer ruimte nodig heeft, kan voor een nieuwe Clubman opteren. Die is leverbaar sinds 2015 en heeft volstrekt conventionele portieren.

Alternatieven voor de Mini

We concentreren ons in dit item alleen op de Mini hatch. En die heeft ook nog enkele concurrenten. Natuurlijk werpt de Fiat 500 zich dan op, gezien ook die een retrostyling heeft. De Fiat is echter nog wel wat compacter en ook technisch minder geavanceerd. Hij moet immers de volledig onafhankelijke achterophanging (die een grote rol speelt in het bejubelde snedige ‘kart’-achtige gedrag van de Mini) ontberen. Een Audi A1 of Citroën DS3 mikken eveneens op klanten die hun karakter willen doordrukken op het model. Hoewel zij geen retro-kaart trekken, zijn het de voornaamste alternatieven voor de Mini.

Aanbod

Wie een tweedehands Mini op de kop wil tikken, kan dat op 2dehands.be vanaf ruwweg € 4.000. Het aanbod is erg ruim, dus zowel diesels als benzines horen dan tot de mogelijkheden als je op zoek bent naar een exemplaar vanaf 2001. De klassieke Mini was er uitsluitend met benzinemotoren en ook die duikt na een zoekopdracht in de lijst op. Een old- of youngtimer kan dus ook. Bij de door BMW geproduceerde exemplaren is het zaak om op zoek te gaan naar een verkoper met ongeveer dezelfde smaak als jezelf. Door de uitgebreide personaliseringsmogelijkheden van het model loopt het uiterlijk van de verschillende modellen immers ver uit elkaar.

Toon meer